Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 23-10-2010
Verslag 73 Ashqelon Israel oktober 2010

Op  7 oktober zijn we in Israel aangekomen in de plaats Haïfa. De trip van een kleine 100nm ging niet geheel zonder problemen. Bij het verlaten van Jounieh kregen we van Anégada te horen dat we terug moesten keren want ze hadden vergeten het paspoort van Astrid af te stempelen. Wij terug en alsnog het uitreis stempel gehaald. Wij hadden geen stempel in ons paspoort gekregen, Astrid wel want die was per vliegtuig het land ingekomen. Als je niet langer dan een week blijft hoef je geen stempel maar de havenmeester houdt dan je paspoort in beheer en de douane geeft een kopie mee waarmee je je kunt identificeren. 

Toen we opnieuw de haven uitvoeren kregen we een piep te horen dat de oververhitting van de motor aangaf. Motor uitgezet en alles nagekeken, slangen los gemaakt etc. we konden niets vinden en na afkoeling startte de motor weer gewoon. We konden gelukkig aardig zeilen en toen we later de motor in een laag toerental bijzette nog geen probleem. Wel maakte de Libanese Marine die ons volgde er een probleem van dat we niet richting Cyprus gingen, dat hadden we n.l. opgegeven, maar richting Israel. Dulce meldde dat we van gedachten waren veranderd en we naar Haïfa gingen, zij vonden dat niet leuk. Inmiddels hadden we het UN Oorlogschip aan de marifoon gehad waarop wij onze bestemming hadden gemeld. Zij volgde ons en nadat wij in de territoriale wateren waren aangekomen riepen ze ons op om de koers richting Israel te zetten en wensten ze ons een goede voortzetting van de reis. 

In Israëlische wateren werden we door de marine opgeroepen moesten we weer al onze gegevens doorgeven en werden we begeleid tot Haïfa. Net voor de haven liep de motor weer warm, Dulce en Anégada bleven bij ons en met een slakkengang zijn we de haven binnen gegaan. We werden opgevangen door de haven politie die ons naar een steiger loodste waar we ingeklaard werden door douane, immigratie en politie. Wij werden allen apart ondervraagd wat we kwamen doen en wat we verder van plan waren. Onze boot werd door de douane binnen en buiten gecontroleerd en in orde bevonden. Nadat we allen hadden ingeklaard bracht de haven politie ons naar de Kishon Marina. Deze was overvol maar we konden met zijn allen aan een stukje visserskade liggen. Het was er niet erg schoon maar wel gezellig met alle mensen die langs liepen  en vissers die geïnteresseerd in ons waren.

Jaap heeft het koelsysteem nagelopen alle slangen schoongemaakt en wij dachten het voor elkaar te hebben. De volgende ochtend gingen we samen met Dulce op weg naar Herzlia. Net buiten de haven wederom de motor warm en zijn wij terug gegaan en de Dulce verder. We hebben Anégade opgeroepen, deze bleef nog een paar dagen in Haïfa en zijn zeilend terug naar ons plekje aan de kade gegaan. Geert had inmiddels een monteur gevonden en die kwamen met 2 man de motor nakijken. Na een aantal uren werk zou het opgelost moeten zijn. Uit het koelwatersysteem kwamen kleine rubberdeeltjes vuil die de boosdoeners waren. Nadat de mannen weg waren konden we met een gerust hart de omgeving gaan verkennen. Want het is wat dat je met je eigen boot in Israel, het beloofde land, aangekomen bent.

Studenten van de VU in Amsterdam hebben enige uitspraken opgeschreven hoe wij een beeld hebben gevormd door de media van Israel. “Midden-Oostenconflict, Jezus Christus, sinaasappels” en meer kernachtig “Oorlog’ “Hypocriet land’ en “Het unieke van dit land is dat twee volkeren het gebied als hun vaderland claimen’.  Wij als toerist zijn vooral geïnteresseerd in de geschiedenis rond de geboorte van Jezus en niet zozeer in politiek alhoewel als je door het land reist er niet omheen kunt. Israel is de helft kleiner dan Nederland en meet van boven naar benden 425km. Het land is verdeeld over 3 landschappen, in het zuiden woestijn, in het midden en noorden bergland en aan de kust duinen en laagland. Het heeft een subtropisch klimaat met hete zomers en milde winters. Wij vinden het land multicultureel met verschillende godsdiensten en de verscheidenheid van volkeren van over de hele wereld hier naar toe gekomen. Vraag wie is Jood? Het Jodendom is een complex, waarin ras, natie, godsdienst, geschiedenis en lotsverbondenheid een rol spelen. De stamvader van het oude volk, Abraham, was een Irakese Jood en de wetgever, rechter en leidsman Mozes een Egyptische. Geen wonder dat er rond het Jood-zijn altijd problemen bleven.  Het volk Israel werd verkozen uit de mensheid en rond 1300 v.C werd bij de Sinaï het verbond van Jahwe (God)  met aartsvader Abraham in de wet het hele volk bevestigd en schriftelijk vastgelegd.

Hier ontstond de Joodse natie, die – merkwaardig genoeg – pas bedreigd werd door de 18e-eeuwse emancipatie van de Joden in het verlichte Europa. Het volk was in godsbesef en geloofsbeleving sterk territoriaal gebonden. Ook als het godsbesef vervaagt, blijft het territorium – Palestina – zijn aantrekkingkracht uitoefenen op de Zionisten voor uiting van Joods cultureel leven.  Politiek Zionisme werd nieuw leven ingeblazen door Theodor Zeev Herzl een in 1860 in Boedapest geboren Jood. Sir Lawrence Oliphant was de eerste die met een concreet vestiging plan kwam voor een Joodse staat. Aan het plan werd weinig aandacht besteed en in 1894 geheel vergeten.  In 1897 kwam in Bazel een wereldcongres van Joden bijeen onder voorzitterschap van Herzl. Na afloop schreef hij in zijn dagboek: In Bazel heb ik de grondslagen voor de Joodse staat gelegd. Precies 50 jaar later aanvaardden de Verenigde Naties het verdedigingsplan voor Palestina en daarmee was de mogelijkheid voor de stichting van de Joodse staat geschapen. Herzl heeft van 1894 tot zijn dood in 1904 dag en nacht gewerkt aan het mobiliseren van Joden en het appelleren aan overheden. In 1904, het jaar van zijn dood, bezocht Herzl paus Pius X. De Paus was uiterst minzaam, maar er kon geen onduidelijkheid bestaan over zijn uitspraak, dat hij nooit zou goedkeuren dat de Joden naar Jeruzalem zouden gaan. Wij kunnen de Joden niet erkennen, omdat zij onze Heer niet erkend hebben….. De paus vertegenwoordigde in zijn spreken en denken de typisch-christelijke gedachtegang: Jezus, de christen tegenover Judas, de Jood.  Toen Herzl in 1904 stierf, opgebrand door de gloed van zijn ideaal, had hij voor het oog weinig bereikt. Geen van de groten der aarde had hem steun toegezegd en Palestina zuchtte onder de Turkse overheersing, die het land nooit aan de Joden zou geven. Maar in de harten van miljoenen had de apathie en doffe berusting plaats gemaakt voor nieuwe hoop. De Zionistische wereld organisatie begon geld in te zamelen voor de trek van Joden naar Palestina.

Nadat de motor gerepareerd was hebben we op 9 oktober een bezoek gebracht aan Haïfa. We zijn er met 2 taxi’s,  Anégada en wij elk met een taxi, naar toe gegaan omdat de haven erg ver buiten de stad lag. We hebben ons laten afzetten op de Karmel berg bij het park waarin de Baha’í Tempel ligt.  Het Bahá’í-geloof had zijn oorsprong in Iran, waar de volgelingen ervan zich losmaakten van het er heersende sjiitische moslimgeloof. De stichter, Bahá'u'lláh, werd aan het einde van de 19e eeuw uit zijn vaderland verbannen en kwam naar Akko en Haifa na in naburige moslimlanden te zijn vervolgd. Hij kwam onder de indruk van de schoonheid van de Karmel en drukte de wens uit dat de Bab, de voorbode van het geloof, er begraven zou worden. Ongeveer 20 jaar later werd het stoffelijk overschot van de Bab begraven in Haifa, op de plek die zich vervolgens ontwikkelde tot het centrum voor het Bahá’í-geloof. Wij werden door een gids door het park geleid en hij vertelde over het ontstaan van het park en de tempel. Wij hebben een mooie afdaling door het aangelegde park naar beneden gedaan, helaas stond de tempel in de steigers voor renovatie en konden we het gouden dak niet zien. Wel hadden we een mooi uitzicht over de stad en de haven. Na de lunch  zijn we door de Arabisch wijk gewandeld met zijn kleine winkeltjes, erg sfeervol. We zijn op geld uitgeweest en vonden aan de havenkant een automaat die ons Israëlisch geld gaf. De NIS betekend Nieuwe Israëlische Shekel , 5 sjekels is 1 Eur niet zo moeilijk in het omrekenen. Haïfa zelf vonden we een werkstad we hebben er niet te veel van gezien. Bij terugkomst in de haven kregen we van een visser schalen vis aangeboden. Een schaal vol gekookte krab, een schaal vol gebakken vis en een zak met haast 2 kilo koninggarnalen. We hebben op de Anégada heerlijk met zijn allen zitten smullen van deze lekkernijen.

Op 10 oktober was het weer gunstig om naar Herzlia te gaan. Met een W 3 á 4bf de 43nm haast geheel gezeild. Bij het verlaten van de haven hadden we flinke golven bij Kaap Karmel. We doken soms in de 2,5m golven en hebben dan ook gelijk onze zwemvesten aangedaan. Gelukkig hadden we de golven mee. Na 20nm kwam er een navigatie waarschuwing van Haifa Radio dat het gevaarlijk was bij Kaap Karmel voor klein boten i.v.m. de hoge golven. Wij konden ons dat goed voorstellen. Wij hebben de motor vlak voor Herzlia flink laten draaien en in de haven nog een keer en we hebben geen last meer gehad van oververhitting. Dulce had voor ons een plek aan de A steiger geregeld want het havenpersoneel was al vroeg naar huis. De haven zelf is erg lux met rondom terrassen, restaurants en soms dure winkelcentra. Helaas geen supermarkt in de buurt, deze was een 25 minuten lopen van de haven te vinden. Ondanks de dure uitstraling van de haven betaalden wij voor 1 overnachting 22 Euro, wat voor Israel niet duur is. We zijn er 2 nachten gebleven, hebben lekker koffie gedronken op een terras en zijn wezen winkelen. Helaas stond er ’s nachts veel deining binnen in de haven en er dreef veel afval.

We zijn dan ook op 12 oktober de 30nm gaan zeilen naar Ashqelon. Vanaf Haïfa hebben we langs de kust gezeild en geen last gehad van de marine of wie dan ook. We hadden wel ons steeds bij de havenmeester afgemeld, of dat deze dit door geeft aan de marine weten we niet.  Bij alle havens in Israel hadden we wel via email ons bezoek aangekondigd. Geert had ook nog telefonisch contact gehad en we waren overal welkom en er was plek genoeg. De haven in Ashqelon doet ons een beetje denken aan Zeeland. We liggen er rustig nabij de duinen en het strand. Achter de haven liggen appartementen en rond de haven restaurantjes, alleen twee terrasjes waar je wat kunt drinken zijn alleen in het weekeind open. Op 10 minuten lopen heb je een kleine supermarkt en een bakker. Ook is er een pleintje met een hamburger eettentje, sushibar en café. Wij hebben dus besloten om deze winter hier te over winteren en niet verder te gaan naar Egypte. We hebben de afgelopen maanden heel veel op het land gereisd en willen graag ook nog veel zien van Israel. Ook willen we een aantal maanden naar Nederland om familie en vrienden te zien.  

Op 14 oktober hebben we een auto gehuurd en zijn naar Jeruzalem gereden. We reden door een gevarieerd landschap, erg westers met goede wegen en duidelijke borden om ons de weg te wijzen. Alle borden zijn in het Hebreeuws en Engels. We reden in één uur naar Jeruzalem echter in Jeruzalem hadden we ook één uur nodig om naar de oude stad te komen. Het verkeer was net als in Nederland druk wegens de ochtendspits. Wij zijn naar de Jaffa poort gereden, de parkeergarage met de zelfde naam lag er vlakbij. De oude stad werd oorspronkelijk gebouwd door Koning David in 1004 v.C en is altijd beschouwd als het centrum van de wereld. Op oude kaarten kun je zien dat er drie continenten zijn getekend, Europa, Azië en Afrika, gelegen in een cirkel met Jeruzalem in het centrum. Sindsdien is de stad gekoesterd en verheerlijkt door koningen en heersers. Veroveraars probeerden de stad te bestormen en de gewone mensen aanbeden de stad door hun geloof. Het was de plaats waar de Joden een tempel bouwde waar Jezus werd gekruisigd en waar Mohammed naar de hemel steeg. Pelgrims, bedelaars, handelaren, studenten van grote geleerden, strijders en slaven hebben allen gelopen door de straten en allen prezen en vereerden Jeruzalem. Wij kwamen uiteraard ook in de ban van deze oude stad waar zoveel te zien is wat de geschiedenis betreft. Wil je alles zien dan moet je er een aantal maal naar toe.

Wij zijn gelijk binnen de Jaffa poort naar de Citadel van David gegaan. Het museum biedt een mooi tentoonstelling en boven op de muren heb je een schitterend uitzicht over de oude stad. Het kasteel met zijn bijna 500 jaar oude muren werd eigenlijk gebouwd als onderdeel van een Turkse citadel en bouwer was Koning Herodes. De vroegere Jeruzalemmers hebben de citadel echter toegeschreven aan hun grote Koning David. Na de bezichtiging zijn we op zoek gegaan naar de Via Dolorosa. Wij hebben het netwerk van straten door gewandeld waar Jezus zijn kruis voortsleepte voordat hij gekruisigd werd. Wij kwamen groepjes mensen tegen die een kruis droegen en liederen zongen en ook deze weg bewandelde. Erg indrukwekkend vonden we dat en we keken onze ogen uit.  Onderweg hoorden we een mengeling van moslims die opriepen tot gebed, christelijke gezangen en de winkeltjes in de soek gaven een keur van artikelen en specerijen. Typisch dat joden en moslims samen de handel bedrijven in de straatjes.

Nadat we de route die Jezus heeft gelopen met het kruis kwamen in de Heilige Grafkerk, Holy Sepulcher Church, aan gebouwd op de plaats waar Jezus gekruisigd is en begraven werd. Het was er erg druk met veel nationaliteiten en binnen in de kerk keken we onze ogen uit. Bij binnen komst ligt er een oud stuk steen naar men zegt een stuk waarover Jezus eens gelopen heeft. Heel veel mensen raakten de steen aan en bidden voorover gebogen liggend over de steen. Wij zagen een jong stel die hun baby van een paar maanden uitkleden en naakt op de steen lagen. Je weet niet wat je ziet. In de kerk wat een zeer oude houten tombe waar Jezus lag, hele rijen mensen stonden te wachten om er door en langs te lopen. Wij hebben dat niet gedaan, misschien op een andere keer als we nogmaals de stad bezoeken.

We zijn na het bezoek aan de kerk naar de Westlijke Muur gewandeld bij een ieder bekend als de Klaagmuur. Voordat we het plein bij de muur betraden werden we gecontroleerd door soldaten en moesten we door een detectiepoort te wandelen. De fundering van de Westelijke Muur is het enige overblijfsel van de Salomontempel die door de Babyloniërs werd vernietigd in 587 v.C. Wij troffen bij de muur veel gelovigen aan uit Afrika, Azië en Europa. Ook veel jongeren die in groepjes zongen en in gebed bij de muur stonden. Aan de rechterzijde konden de mannen naar de muur. Jaap ging er heen kreeg een keppeltje aangereikt die hij op moest zetten. De vrouwen bedekt met een hoofddoek konden aan de linkerkant naar de muur. Astrid en ik gingen daar heen en ik heb ook een gebed bij de muur gedaan.  Een briefje om te klagen heb ik er niet tussen gestopt want we hebben niets te klagen. Ik stond er met een groepje vrouwelijke soldaten. Erg indrukwekkend zo als men daar met mensen van over de hele wereld dit beleefde.

Na de muur gingen we weer richting auto. Door de heersende warmte van zo 35gr waren we van al die indrukken en het lopen snel vermoeid geraakt. We wilden wel meer zien maar bewaren dat voor een volgende keer. Omdat het nog niet zo laat was reden we naar Bethlehem. Wat we niet beseften was dat deze plaats in Palestijnse handen was. We werden er ons toen erg van bewust hoe verdeeld het in de Westbank was. Wij mochten Bethlehem niet in met een Israëlische auto. We stonden voor een meters hoge muur en de grens was afgezet met prikkeldraad. We werden er ons van bewust, door op eens goed op de wegen kaart te kijken, dat we de weg via Hebron naar Ashqelon langs Palestijns gebied reden. We zagen meters muur rond bezet gebied en we kwamen langs een Israëlische controlepost waar we werden aangehouden en onze paspoorten moesten inleveren. We stonden apart en de auto werd nagekeken. We hebben er haast een halfuur gestaan voordat alles in orde werd bevonden.  Voordat we nu ergens heen gaan bestuderen we de kaart goed van te voren om te kijken waar we kunnen rijden zonder dat we controlle krijgen. We willen natuurlijk niet dat we moeilijkheden krijgen met de huurauto, deze is niet verzekerd in bezet gebied. We hebben inmiddels vernomen dat je wel met een georganiseerde reis Bethlehem kunnen bezoeken. We gaan dat nog doen in de aankomende tijd. Waar we inmiddels nog meer geweest zijn lezen jullie een volgende keer.

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 26 foto's

Terug