Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 17-10-2010
Verslag 72 Jouhnie Libanon oktober 2010

We hebben jullie verlaten bij aankomst op 29 september in het plaatsje Jounieh in Libanon. De nacht trip die we vanuit Syrië maakte was wat zeegang betreft nogal heftig. Golven van 1,5m tot 2.0m was niet bevorderlijk voor de vooruitgang. Om de 109nm te overbruggen met een ZW 3bf wind moest de motor bijgezet om wat snelheid te houden. Afijn bij het naderen van Libanon, we zeilden buiten de 12nm kustgrens, werden we opgeroepen door een UN Oorlogschip die wilde weten wat we kwamen doen. Zij bewaken de veiligheid in deze wateren. Nadat we alle gegevens hadden doorgegeven kwam even later de Libanese kustwacht op de marifoon. Zij moesten ook weer alle gegevens van ons hebben. Wij kregen opdracht om meer langs de kust te gaan varen op een bepaalde koers. Na een poosje riepen ze ons weer op en konden we rechtstreeks door varen naar de haven in Jounieh.

De havenmeester had ons 6nm voor aankomst opgeroepen en gevraagd wat onze aankomsttijd was. We werden opgevangen en kregen samen met Dulce en Anégada een plaatsje aan de aankomst steiger. Een mooi plekje met uitzicht op een strandje en het mooi Libanese gebergte. De haven is groot en heeft tennisbanen en een groot zwembad. Het douche en toilet gebouw is aan de kleine kant maar wel schoon. Vanuit de haven is het een flinke eindje lopen, 25minuten, naar een supermarkt. Wel konden we in de supermarkt heel veel artikelen kopen die in Nederland ook te krijgen zijn. Wij zijn 7 dagen gebleven in Libanon.

Jounieh is een moderne stad met veel dure winkels, een casino,bars en restaurants. Veel mensen uit Beiroet vieren hier vakantie. Libanon is nog steeds herstellende van een burgeroorlog en overal zie je nog soldaten, pantservoertuigen en wegblokkades die erop toezien dat er geen rare dingen gebeuren. Wel is men hard op weg om alles wat eens in puin lag te herstellen. Beiroet waar we een aantal malen door heen gereden zijn is een leuke stad, men vergelijkt de stad wel met Parijs, met mooie winkelstraten en er hangt een Franse sfeer. Met de Engelse en Fanse taal kun je overal terecht. Libanon vinden wij een mooi land met langs de gehele kust het Libanon gebergte waarvan de Qornet es-Sawada met zijn 3090m hoogte de grootste berg is. Men heeft er skigebieden met stoeltjes liften en men gaat er ook wandelen en er zijn paden voor een mountenbike.

Vanuit de haven zagen we tegen de bergwand een kabelbaan omhoog gaan. Jaap, Geert en Ine zijn met deze lift, de Téléférque, naar boven gegaan. Het plaatsje boven op de berg heet Harissa en is bekend door de Maagd van Libanon, een levensgroot bronzen wit geschilderd beeld dat daar sinds eind van de 19e eeuw staat. Rondom het beeld staan er kerken en een moderne kathedraal genaamd de Notre Dame van Libanon. Het uitzicht over Jounieh en de zee was grandioos. Nadat onze dochter Astrid bij ons aan boord is gekomen voor een maand vakantie, hebben wij 2 dagen een auto met chauffeur gehuurd om wat van het land te zien.

De eerst dag reden we naar de Beqa’avallei door een prachtig berg gebied. In de vallei worden tegenwoordig wijngaarden aangelegd die veel geld opbrengen. Vroeger was dat de hennepteelt, de Rode en Gele Libanon, alsook de nodige opium kwamen uit dit gebied. De Syriërs hebben de opiumteelt verboden en de cannabisaanplant zo goed als gehalveerd. In de vallei is een gedeelte nog Hezbollah gebied te herkennen aan portretten van Iraanse sjiitische leiders zoals Khomeini.

Wij zijn naar het op 1150m hoogte gelegen Ba’albek (Heliopolis) gereden. Deze prachtige ruïnes zijn vernoemd naar de Phoenische god Ba’al die daar aanbeden werd. Bij de Romeinen stond Ba’al bekend onder de naam Jupiter. Zij noemde Ba’albek Julia Augusta Felix Heliopolitana en bouwden tussen 50 en 250 n.C enkele tempels die hun weerga niet kennen en die de welvaart in het gebied weerspiegelden. Het centrale deel van de ruïnes bestond uit twee zeer grote tempels die op een 274m lang, tot maximaal 14m opgehoogd platform stonden. De Jupiter tempel die op dit platform stond is grotendeels verdwenen. De Bachus tempel is wat de restanten betreft de mooiste tempel met zijn vele decoraties en zijn 42 Korinthische zuilen van bijna 20m hoog. Van het mooie cassette plafond liggen brokstukken op de grond en kun je van dichtbij de koppen van godheden en keizers zien. In het kleine museum zag je sarcofagen, waar de rijken in lagen, een mooi bewerkte deur van een armen graf en een mummie van een vrouw. De afbeeldingen van een uitgehakte grafsteen van een familie, vader en moeder met in het midden de overleden zoon, was zeer aandoenlijk. Al met al waren de restanten van de ruïne indrukwekkend en zeker een bezoek waard.

Op weg naar de ruinen hebben we nog een aardigheidje bezocht n.l. de grootste steen die ooit op aarde is gevonden. De uitbater bij de steen, die een kleine winkel runde, was de zoon van de ontdekker van de steen. Hij was reuze trots en toonde de in zijn winkel een aantal kranten berichten over de vondst. Wij hebben ’s middags de lunch gebruikt aan een rivier, de chauffeur Danny had ons daar gebracht. Na de lunch gingen we op weg naar de wijnhuis van Chateau Musar nabij Jounieh. Helaas was het wijnhuis gesloten.

De volgende dag, 4 oktober, kregen we een nieuwe chauffeur. Wij hadden een programma gemaakt om naar het zuiden te gaan om Tyrus en Sidon te bezoeken. De chauffeur meldde dat we daar niet heen konden daar er wat relletjes aldaar uitgebroken waren. We betwijfelde dat want bij alles wat we voorstelden had hij enig bezwaar. We zijn op weg gegaan naar het Chouf gebergte. Onder weg bezochten we Deir Al-Quamar een alleraardigst plaatsje dat veel bezocht wordt door de Libanezen. Men leeft er met veel verschillende geloven saamhorig met elkaar. Er is een christelijke kerk, synagoge, moskee en een Druze ontmoetingshal op het centrale plein. In het voormalig paleis van de Druze gouverneur, Fakh el Dine II de Grote, is nu een wax museum gevestigd. Wij hebben er wat rond gekeken en koffie gedronken.

Verder net buiten het plaatsje hebben we in een nieuw gebouwd kasteeltje, Kasteel Moussa, een tentoonstelling bekeken van het vroegere leven in Libanon. De poppen en de vuurwapen tentoonstelling gaven een beeld van het leven in Libanon. Vanaf het kasteeltje een mooi uitzicht over de bergen. We gingen verder op weg naar Beit ed-Dine om het paleizen complex van de Ottomaanse Emir Bechir el-Chehabi te gaan bekijken. Helaas was dit gesloten. Verder naar de Cedervallei (Arz er-Rab). Dit natuur reservaat op haast 2000m hoogte omvat prachtige ceders die iets oer-achtigs uitstralen. Sommige zijn meer dan 1500 jaar oud. Je kunt diverse wandelingen maken die aangegeven staan in kleur, paden van 1 tot 4 uur. Wij hebben een korte route genomen. Van Chouf gebergte een prachtige trip terug naar Jounieh. We gingen via Beiroet naar het vlakbij Jounieh gelegen Ghazir om een 2e poging te wagen het wijnhuis Chauteau Musar te bezoeken.

Deze keer was het open en werden we hartelijk ontvangen en getrakteerd op een interessante rondleiding. Wijnmaker Gaston Hochar heeft een 18e eeuws kasteel gekocht waar hij sinds 1930 zijn wijnen maakt. Zijn zoon Ronald heeft nu de leiding over de onderneming. De wijngaarden liggen in de Beqa’avallei. Wij hebben uiteraard na het proeven een aantal flessen gekocht. We zijn niet lang in Libanon geweest, de overal aanwezige militairen, de wegblokkades met de bij behorende controles vonden we jammer. Ondanks dat we dachten dat al die veiligheid maatregelen voor ons goed waren, waren we toch alert op evt. ongeregeldheden. We hebben nog wat relax dagen in het zwembad van de haven doorgebracht,de temperatuur is nog steeds rond de 30gr, hebben daar uitgeklaard en zijn op 6 oktober voor een nachttrip vertrokken naar Israel.

We zijn inmiddels via Haïfa en Herzlia in Ashkelon aangekomen. Hierover in een volgend verslag meer.

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 30 foto's

Terug