Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 14-09-2010
Verslag 70 Girne Cyprus september 2010

In Fineke zijn we nog een dag gebleven. De vertrouwde winkels opgezocht en in het clubhuis van de Marina boeken geruild. Ook een aantal bekenden ontmoet die we afgelopen winter hadden ontmoet. Onze Franse buren van de Hasta Luego lagen er, zij gingen naar Cyprus. Ewald Kool, de man die de trips naar Antalya verzorgde, was net terug uit Nederland. De aankomst op zijn boot was minder leuk, deze zat vol kakkerlakken. Het uitroeien zal een poosje duren vertelde hij.

Op 1 september zijn we vertrokken naar de baai van Çavus Limani. De 22nm met een W 4 a 5bf geheel gezeild. De zee was wel woelig maar we hadden een goede wind en soms speerde we met 7kn naar kaap Taslik Burnu. De vuurtoren op de kaap hebben we afgelopen winter tijdens een flinke wandeling omhoog bezocht. Nu zagen we hem van de andere kant en leek hij een stuk kleiner. We hebben de doorgang langs de kust genomen van de 5 Sidanlar eilandjes die daar lagen. Dulce was al aangekomen in de baai en wij kwamen gelijk met de Anégada aan. We zijn aan de west kant voor anker gegaan. Helaas veranderde het weer, ’s nachts kwam er een flinke deining de baai in lopen. De volgende ochtend ging de Anégada op weg naar Alanya. Zij melden later dat ze een flinke zeegang voor hun kiezen hadden gekregen. Dulce en wij besloten nog een dag te blijven en we verkasten naar de Oost kant van de baai. De deining was niet veel minder daar, wel hadden we daar geen last van valwinden. Onze poging om toch naar een andere baai uit te zien was op niets uit gelopen. Buiten de baai waar we lagen stonden flinke golven en om daar tegen in te gaan was geen optie. Terug op de ankerplek hebben we een achteranker uitgebracht om de kop op de deining te houden, dit scheelde veel in de beweging van de boot en we hebben dan ook ’s nachts rustig kunnen slapen. De baai lag wel erg mooi met een lang strand, wat restaurants en hotels.

Op 3 september een trip van ruim 70nm naar Alanya. De hele trip al motorzeilend gedaan daar er haast geen wind stond. In het begin nog een woelige zee die halverwege de Antalya Baai, die we overstaken, minderde. Onderweg tijd gehad om mijn haar te kleuren, brood te bakken en te lezen. De nieuwe haven van Alanya ligt een 2nm van het centrum. De haven is voorzien van alle gemakken. Mooie wc en douches, een gratis was- en droogmachine, een pub, restaurant met zwembad en een kleine supermarkt. De dolmus bus stopt ieder 15 minuten voor de Marina en gaat naar het centrum. Wel erg toeristisch maar wel gezellig.

Met Ans naar de bazaar geweest om te winkelen. Jaap, Tom en Ine hebben het kasteel beklommen. Dit kasteel ligt op een 250mhoge rots en de bouw ervan wordt toegeschreven aan de Seldjoekse Sultan Alaaddin Keykubat. De 6 kilometer lange muur die het kasteel ommuren is voorzien van 140 torentjes. De ruïne bevat ook een toren waar gevangenen van af in zee werden gegooid. Beneden aan het begin van de rots vind je de rode toren waar een museum in is gevestigd. Vanaf het kasteel heb je een mooi uitzicht over Alanya en de zee. We hebben ook Wim en Gerrie van de Melody aan boord gehad. Zij waren van de winter bij ons op visite in Nederland. Ze gaan richting Antalya om daar gasten op te halen. Met Gerrie ben ik met het gratis busje, dat 2 keer per week van de haven naar de markt gaat, gegaan. Verder zijn we naar Happy Hour geweest in The Kings Pub en hebben we een aantal keer in het zwembad gezwommen. In het gedeelte van de Middellandse Zee waar we naar toe willen was er een storm waarschuwing. We zijn dan ook een paar dagen gebleven, hebben intussen uitgeklaard in Turkije en gewacht tot het wat rustiger op het water was. Het uitklaren is uit Turkije is nodig als je Noord Cyprus wil bezoeken.

Op 8 september een korte trip van 23nm naar Gazipaşa. Met een wind W 2 geheel op de motor gevaren. Het vissershaventje heeft een kleine kom waar je in 4m water het anker kan uitgooien. Je ligt onder aan een ruïne te zien op de Kasteel Kaap (Kale Burnu). Gazipaşa (oud Selinus) was ontdekt door Antiochus IV. In 1812 is de ankerplaats door Beaufort onderzocht. Rond het haventje wat vissers activiteiten, naar het dorpje is het 2km lopen. Wij zijn niet aan land geweest.

Op 9 september naar Bozyazi Limani. Van de 40nm 3 uur kunnen zeilen met een ZO wind 3bf. Onderweg soms een woelige zee. We hebben 2 vissen (groot soort makreel) gevangen die we ’s avonds op de bbq hebben gelegd. Het haventje Bozyazi is nogal verzand wij hadden nauwelijks 2m water onder de kiel. Verder was het rustig in de haven, er lagen 3 vissers boten en een kustwacht boot. Er was ruimte genoeg aan de kade maar wij hebben daar geen gebruik van gemaakt. We zijn niet aan land geweest.

Op 10 september de overtocht naar Noord Cyprus. De trip was nogal saai, de 50nm geheel op de motor. Met een wind van ZW 1 bf kun je niet veel. De Navtex had opgegeven een wind van W 2 tot 4bf, daar hebben we niets van gemerkt. We hebben gedrieën, Dulce en Anégada de hele tocht bij elkaar gevaren. Onder weg wel wat scheepvaart verkeer gezien, niet één zeil- of motorboot. Bij aankomst In Girne (Kyrenia) hebben we de Delta Marina opgeroepen, de marinero gaf ons een plaats. Wij hadden van te voren een mail gestuurd om ons bezoek aan te kondigen en dat was geen probleem. Alleen het havenkantoor was gesloten tot 13 september wegens het Suikerfeest (einde van de Ramadan). De marinero bracht ons naar de inklaringambtenaar, dit kostte niets. We liggen in een gedeelte van de commerciële haven, het oude haventje van Girne ligt te vol met toeristenboten, er is daar haast nooit een plekje vrij. In de haven waren wij de enige buitenlanders. Er liggen meest lokale boten en een enkele buitenlander. Deze zijn niet aan boord maar hebben meestal een huis op Cyprus. Op ons kwam de haven over als een werkhaven. Bij het plaatselijke café restaurant kon je wel brood en drank krijgen. Een supermarkt ligt op 15 minuten lopen en het plaatsje Girne ligt op 25 minuten lopen. Zoals misschien een ieder bekend is bestaat Cyprus uit een Noordelijk en een Zuidelijk deel Het zuiden valt onder Griekenland en de Europese Unie en het Noordelijk deel is zelfstandig en wordt alleen door Turkije erkend.

Uit de geschiedenis hieronder een stukje wetenswaardigheden:

Op 1 november 1974 werd in de Verenigde Naties een motie aangenomen waarin de status van Cyprus als soevereine en onzijdige staat werd bevestigd en op 16 november keerde Makarios, tegen de wens van de Turken, op het eiland terug als president. Makarios sprak zich uit voor het verlenen van federale rechten aan de Turks-Cypriotische minderheid. De onderhandelingen hierover verliepen echter Venetiaans zuilmoeizaam, waarna Denktasj op 13 februari 1975 een Turks-Cypriotische federale staat uitriep, waarvan hijzelf president werd. In juni verklaarden de Turks-Cyprioten zich per referendum akkoord met de nieuwe staat. Op 15 november 1983 riep het Turks-Cypriotische parlement eenzijdig de Turkse Republiek van Noord-Cyprus uit. De onafhankelijkheidsverklaring werd door de VN-Veiligheidsraad ongeldig verklaard en alleen door Turkije erkend. Een nieuwe onderhandelingsronde tussen de Turks- en Grieks-Cypriotische leiders in januari 1985 liep op niets uit. Door de verbeterde verstandhouding tussen Griekenland en Turkije en de persoonlijke bemoeienissen van VN-secretaris generaal Pérez de Cuéllar werd vanaf 1988 overlegd over de toekomst van Cyprus.

Op 11 september met zijn allen naar Girne gelopen. Het stadje bekeken en ergens geluncht. Erg sfeervol met de restaurantjes en de pubs rond het haventje en het mooie kasteel uit het jaar 700, op de punt. De oude Ağa Cafer Paşa Moskee uit 1500 is helaas niet geopend voor publiek. Op 12 september hebben we een tocht met de bus over het eiland gemaakt. Het was de bedoeling om naar het bergdorpje Karaman te gaan. We zijn daar na een omzwerving wel gekomen. We zaten niet in een goede bus terwijl de chauffeur wel had gezegd daar heen te gaan. We gingen echter naar een dorp dat Tepebaşi hete. De chauffeur kwam daar vandaan, heeft ons aldaar koffie en thee aangeboden en ons op de terug weg naar Girne richting Karaman gebracht. Na een flinke klim omhoog kwamen we in het bergdorpje aan. In het verleden zijn de Griekse bewoners terug gestuurd naar Griekenland. De verlaten huizen zijn door de Noord Cyprioten verhuurd aan Europeanen (meest Engelsen). De huizen zijn mooi opgeknapt en de tuinen zien eruit als een plaatje. Het Griekse kerkje hebben ze gerenoveerd. De gemeenschap is er schijnbaar hecht, er wonen wat kunstenaars en in de Engels Pub organiseert men allerlei speelavonden. Vanaf het dorp heb je een mooi uitzicht over de omgeving en de zee.

Op 13 september wat boodschappen gedaan en naar Girne gewandeld. De wind van ZW 6bf gierde door de haven. Op de promenade in Girne kwamen de golven over de muur, voor ons geen weer om uit te varen. Op 14 september met zijn allen naar Nicosia (Lefkosa) gegaan. Wij zijn met een dolmus taxi naar het oude gedeelte van deze stad gebracht. Na een wandeling door het Turkse deel gingen we door de douane en kwamen in het Griekse deel. De stad is doormidden gedeeld door de groene lijn. Dit stuk niemandsland is over de gehele linie verdeeld in leegstaande huizen. Armoedig en vervallen gezicht en je mocht er eigenlijk niet fotograferen. In het Griekse gedeelte had je mooie winkels en moest je betalen met de Euro. Het zag er anders uit dan in het Turkse gedeelte. Hier waren er meer oude gebouwen en te bekijken en kon je betalen met Turkse Lira. De woonwijken waren wat meer vervallen dan in het Griekse gedeelte maar minder toeristisch op de plekken waar we gewandeld hebben. We hebben de de oude Karavanseray, Büyük Han, bekeken en zijn naar de Selimiye Moskee gelopen. Deze moskee was in het verleden de St. Sophia Kathedraal en gebouwd in de periode 1209 tot 1326 in Gotische stijl. Sinds 1945 draagt de kathedraal de naam van Sultan Selim II. Wij hebben de moskee van binnen bekeken en vonden het een gewaarwording dat het interieur ons zo deed denken aan een kerk.

Wij vonden het Cyprus zoals wij het gezien hebben erg denken aan Malta, waar we overwinterd hebben. Wij gaan op 15 september richting Syrië, we overnachten in een baai in het oosten voordat we oversteken naar Lattakia. Daarover meer in het volgende verslag.

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 40 foto's

Terug