Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 25-07-2010
Verslag 65 Kars juli 2010

Op 15 juli zijn we vertrokken voor een 3 weekse toer door Turkije. Om 10.30uur werd ons busje, met airco, keurig op tijd door het verhuurbedrijf Olympus afgeleverd bij de Yacht Marina. Om 11.00uur reden wij weg richting het Turkse Meren district. De mannen reden om de beurt de 410 km die we deze dag afgelegd hebben. Het landschap waar we doorreden was afwisselend van bergachtig, Gölgeli gebergte, naar vlak gebied met tabaksplantages, langs een zoutmeer en gemaaide graanvelden. Om 17.00uur kwamen aan bij het meer van Eğirdir. In het plaatsje Eğirdir zijn we naar een landengte in het meer gereden. Voorheen waren dit 2 eilandjes die tegenwoordig verbonden zijn met het vaste land. Wij hebben op het 2e groene eiland, Yeşil Ada, een pension gevonden waar we overnacht hebben. Het groene eiland hete voorheen Nis en tot 1923 woonden er een Griekse gemeenschap. In het pension hadden we eenvoudige kamers met een mooi balkon en uitzicht op het meer.

Op 16 juli na een uitgebreid ontbijt gingen we op pad van Eğirdir naar Cappadocië naar het plaatsje Ürgüp. We kwamen daar tegen 18.00uur aan en hadden ruim 500km gereden. De rit voerde langs de meren naar Konya en vandaar naar Aksaray. Een lange weg ging door het bijzonder gebied van de Anatolische steppe. Kilometers grassteppe waarvan sommige gedeelte bebouwd werden met graan en zonnebloemen. Op de achtergrond het gebergte waarvan Hasan de vulkanische berg met ruim 3200meter hoogte mooi te zien was. Onder weg hebben we diverse stops gemaakt waarvan het hoogte punt het bezoek aan de karavanserai van Sultanhani erg leuk was. De karavanserai lag een 45km voor Aksaray en was niet aangegeven op de weg. Wij hadden in de reisgids gelezen dat Sultanhani een 100m van de snelweg lag en konden al van ver zien waar we moesten zijn. De Seljoek karavanserai werd in 1229 gebouwd onder de regering van sultan Alaettin Keykubat I. De ingang heeft een mooi reliëf van Arabische tekens en binnen in het midden van de serai een kleine moskee. Langs de zijkanten waren er hamams voor vrouwen en mannen. Achterin op de binnenplaats ging je naar een overdekte ruimte waar men schuilde voor slecht weer. Langs de openkant van de binnenplaats waren er wat antieke landbouw voorwerpen opgesteld. Een indrukwekkende vesting om te bekijken.

Vanaf Aksaray zijn we via Nevşehir naar in het hart van Cappadocië gelegen Ürgüp gereden. Het grotten huis, Vivshouse, was van kennissen van Geert en Ine. Deze hadden voor ons de kamers gereserveerd. Het was even zoeken in het plaatsje naar het hoog gelegen grottenhuis. Bij aankomst werden we allen hartelijk welkom geheten door Viv en Will en getrakteerd op een fles witte wijn uit hun eigen wijngaard. De kamers die ons toegewezen werden waren zeer bijzonder en mooi. In de grotten waren ze geheel in Oosterse of Afrikaanse stijl ingericht en voorzien van modern sanitair. Sommige kamers hadden een leuk zitje en een kleine keuken. We waren onder de indruk van de inrichting en ook van het aangename koele klimaat in de ruimte.

Het bijzondere Cappadocië.

In het hart van Turkije ligt dit wonderlijke landschap met haar bizarre rotsformaties, grotwoningen, rotskerkjes en kloosters. Dit landschap is miljoenen jaren geleden ontstaan door uitbarstingen van verschillende vulkanen. Het landschap werd bedekt met een dikke laag as en lava. De as werd samengeperst tot zachte tufsteen en is in de loop der tijden door rivieren, regen, wind en sneeuw gevormd tot fantastische formaties in een veelvoud aan kleuren. Waar harde steenlagen waren, bleef het onderliggende gesteente gespaard en zo ontstond het bizarre landschap van metershoge tufsteenkegels in vele vormen en maten. De mens zorgde voor de verdere vorming van het landschap. De oermensen ontdekten al dat ze uit het zachte tufsteen gemakkelijk holen konden hakken. Latere immigranten zoals de Hittieten, de Frygiërs en de Perzen volgden hun voorbeeld.

Het bleef niet alleen bij woningen; er werden zelfs hele ondergrondse steden, tot wel 12 verdiepingen, uitgehouwen, waar de mensen zich schuil konden houden voor hun vijanden. De christenen die zich vanaf de 2e eeuw na Chr. in Cappadocië vestigden, maakten hier dankbaar gebruik van tijdens de vervolging door de Romeinen en later tijdens de Arabische invallen. Zelf lieten de christenen ook hun sporen achter: zij hakten ontelbare kerken en kloosters uit de rotsen. De wanden werden versierd met geometrische afbeeldingen en later ook met kleurrijke fresco’s die verschillende taferelen uit de bijbel uitbeelden. Het merendeel van de kerkjes en kloosters is tot op de dag van vandaag bewaard gebleven.

Op 17 juli in de ochtend een bezoek aan de markt in Ürgüp. Tegen de middag een trip naar Göreme voor een bezoek aan het openlucht museum. De grotwoningen waren uit de 2e eeuw en werd bewoond door een Christelijke gemeenschap. In de 3e eeuw was de Christelijke gemeenschap uitgebreid tot een levendige geheel. In de 4e eeuw werd de streek gevormd door drie Sints t.w. St. Basil, zijn broer St. George van Nyssa en St. George van Nazianus. De aanwezige kerken en kapelletje bevatte nog mooie tekeningen. Van sommige tekeningen zijn de gezichten verminkt of weg gebeiteld. In een aantal kerkjes en kapelletjes mocht men niet foto graveren. Op weg naar de parkeer plaats waar de auto stond stonden kamelen en ezels waar je een ritje op kon maken. Een jong kameeltje van 4 maanden hadden wij nog niet eerder gezien. Foto graveren kon je ze tegen betaling. De trip ging verder door de vallei richting Avanos. Vandaar terug naar Ürgüp met onder weg nog stops om het landschap te bewonderen en voor een bezoek aan het Wijnhuis Turasan uit 1943.

Op 18 juli vroeg in de morgen, 06.00uur, vertrokken Tom, Jaap, Geert en Ine, onderleiding van Vivian en Wil voor een fikse wandeling. De 2 uur durende wandeling ging door een mooi gebied genaamd de Love Valley. Het wandelpad ging langs sculpturen en rots formaties. Na terug komst een relax ochtend en tegen de middag een trip langs de Soğanli Vallei naar de ondergronds huizen van Kaymakli. Onder de grond een 100 tal tunnels en 2000 huizen. Er leefden 5000 mensen in de huizen. Naar schatting in 4000 v.C leefden er Hittieten en later Grieken en Romeinen. We kregen een rondleiding van een gids die ons uitleg gaf, in het Engels, over het leven in de ondergrondse huizen. We zagen een altaartje, een keuken, een ruimte waar de administratie geregeld werd. Ook waar er wijn gemaakt werd. Er was een ondergrondse waterput en kleine putjes die al wc dienst deden. Men bedekte de uitwerpselen met as en klei en gebruikte dit later weer als brandstof en bouwmateriaal. Grote ronden schijven werden gebruikt als deur tegen vijanden. In het midden een gat waardoor men speren stak tegen de vijanden. ’s Avonds organiseerde Viv en Will een bbq voor ons. Het werd erg gezellig, Geert haalde een gitaar voor de dag en we zongen bekende Engels en Nederlandse liedjes. Tom vertolkte een mooi Schubert lied.

Op 19 juli om 07.00uur vertrokken voor een korte wandeling van 1 uur door de Pancalik Vallei. Will bracht ons, Viv met vriendin Ruth, Geert, Ine, Jaap en Diana naar hun wijngaard en vandaar liepen we terug naar hun huis in Ürgüp. Alweer een bijzonder landschap en te veel formaties van tufsteen en vorm om op te noemen. Tegen de middag zijn we naar 3 bezienswaardig heden gereden. Net buiten Göreme de Açik Saray Ruïnes. De wandeling over het terrein erg warm, we schatten de temperatuur rond 35gr. Na bezichtiging van het kapelletje in de rotsen zijn Ans en ik terug gelopen naar de ingang om daar in de schaduw op de anderen te wachten. Zij zijn door gelopen naar de resten van het Hittieten paleis in de rotsen om deze te bekijken. Verder doorgereden naar een bijzondere kerk uit 1212. De in de rotsen gebouwde St. Johannes kerk bestaat uit 2 verdiepingen. Op de muren prachtige fresco’s van Bijbelse voorstellingen. Dan verder op zoek naar een monument. We zijn door diverse plaatsjes gereden op het platteland en terecht gekomen in Gökçetoprak. Een Turks plaatsje met huisjes opgetrokken uit klei en gebouwd in rotsen, geen straat maar een klei pad bracht ons omhoog naar een aantal huizen. Een man bracht ons naar een zeer oud rotsblok waar de god Zeus op afgebeeld is. Een Duitse archeoloog heeft het rotsblok in 1906 ontdekt. Erg bijzonder dit blok in de rotsen te zien. Er zullen waarschijnlijk niet veel mensen naar deze plek komen, het staat niet aangegeven en ook is het niet altijd in de reisgidsen te vinden. Om 17.30uur zijn we naar het plaatsje Avanos gegaan in de Karavanserai Saruhan om naar Derwisj dansen te gaan kijken. De dansen beelden een rite uit die voor ons onbegrijpelijk was. De dansers raakten in trance en draaien een uur lang op muziek met hun mooie gewaden in het rond. ’s Avonds hebben we Viv en Will uitgenodigd voor een etentje in Göreme als dank voor hun gastvrijheid.

Op 20 juli van Ürgüp naar het Nemrut Dağ Milli Parki. De lange reis van 521km was vermoeiend. Veel weg onderbrekingen die erg ongemakkelijk waren. Ondanks dat erg genoten van het prachtige landschap en de leuke dorpjes waar we doorkwamen. We vonden pension/restaurant Çesme net voor de ingang van de weg die naar de Nemrut ruïnes ging. Het pension was eenvoudig, het ontbijt en diner smaakte goed.

De volgende dag, 21 juli, met de auto de berg op tot de weg op hield en verder geklommen moest worden naar de ruïnes. Op 2206 meter is er een Tumulus (mausoleum) omringd door 3 terrassen die bestaan uit altaren gebouwd voor de Koning van de Commagene Antiochus I die op 7 juli in 62 v.C op de troon kwam. De goden zaten op het Oostelijke terras op 10m hoge tronen. Voor elke troon lag de bijbehorende onthoofde beeld van de goden. De Arend(domineerde het luchtruim van de Commagene over de aarde), Koning Antiochus I, Fortuna (Tyche), Zeus, Apollo en Heracles. Wij waren onder de indruk van dit monument op deze speciale plek. Van het Oostelijke terras wandelde je om de Tumulus heen naar het Westelijke terras waar je aantal kopie beelden zag liggen en een beeld van een Leeuw die de kracht van de Commagene uitbeeldde. Overal op de berg Nemrut had je een spectaculair uitzicht op dit machtige land en een speciaal uitzicht over de Ataturk dammen die gebouwd zijn in dit gedeelte van de Euphraat Rivier.

De beheerder van het restaurant waar we thee dronken gaf ons een tip om ook de nabij gelegen Arsameia van Nymphaios Ruïnes te bezoeken. De weg erheen ging over een enge smalle kronkelige weg door het gebergte, soms goed dat je niet alles van te voren weet wat de rijweg betreft. De Ruïnes zijn de restanten van de zomer stad van de Commagene en ligt tussen de stadjes Damlack en Kocahir. Mooie afbeeldingen van Koning Antiochus die Heracles de hand schut. Ook een mooi beeld van Apollo-Mithras. Verder kon je nog een offerkamer in die 150 treden naar de diepte voerde. Op weg naar de Cendere (Septimius Severus) Brug kwamen we door Koçhisar waar we een blik konden werpen op de hoog gelegen ruïne van het Yeni Kasteel. Het kasteel stamde uit de Commagene beschaving en er zijn restanten te zien van een cisterne, een bad, moskee en een verborgen waterweg die naar Kahta (Nymphaios) leidde.

De Cendere Brug is gebouwd door het 16e Romeinse legioen die in Samsat lag gedurende de regering van Keizer Septimius Severus. De prachtige monumentale brug is haast nog intact en Cendere Rivier stroomt er van uit de kloof onder door. De 3 kolommen zijn opgedragen aan Septimius Severus en zijn vrouw Julia Domna. De 3e kolom aan zijn zoon Caracalla. De 4e kolom was voor zijn zoon Geta maar werd verwijderd door Caracalla die Geta vermoordde.

Op 22 juli van Nemrut naar Erzurum het stadje gelegen op 1853m. De 524km was wederom vermoeiend door weg onderbrekingen. In het eerste stuk zijn we met de ferrie van Kahta naar Siverek over Euphraat gevaren. Een drukke Turkse aangelegenheid. Er werd geprobeerd een praatje te maken met ons en een Turkse vrouw zette ons op de foto. Net als wij hebben we ook de traditioneel geklede Turkse vrouwen gefotografeerd. In Siverek zijn we op zoek gegaan naar een pinautomaat. Hoe verder je het land in trekt hoe minder deze aanwezig zijn. Tenslotte zijn we in Erzurum terecht gekomen in het aardige hotel Esatas in het centrum. ’s Avonds hebben we in een mooi Jugenstil restaurant, genaamd Güzelyurt, uit 1928 gegeten. Ons busje startte niet meer toen we deze wilde verzetten. De verhuurder gebeld en deze zou de ander dag om 08.00uur een monteur sturen. Hoe dit afloopt lezen jullie een volgende keer.

Wij zijn nu een week onder weg om Turkije te ontdekken. We zijn onder de indruk van dit prachtige grootse land met zo veel afwisselende natuur. De tegen stellingen van het eenvoudige leven op het platteland en de stadjes is goed te zien. In de stadjes een mix van modern westers en traditioneel islamitisch. Van zeer moderne winkels van bekende merken tot kleine winkeltjes met uit één lopende bedrijfjes. Wat we tot nu toe meegemaakt hebben zijn erg aardige mensen die altijd proberen te praten met ons. We hebben het nu gelukkig niet meer zo warm als aan de kust. De temperatuur ligt tussen de 25 en 30gr.

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 56 foto's

Terug