Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 15-11-2009
Verslag 56 Finike (2) november 2009

We zijn al aardig gewend in Finike. Het plaatsje telt een 11.000 inwoners en is echt Turks. Je ziet weinig toerisme terwijl je dat wel zou kunnen verwachten met de grote stranden in de baai. Als je door de straatjes loopt wordt je dikwijls uitgenodigd om binnen te komen kijken in de winkeltjes, de mensen zijn erg aardig en behulpzaam. Finike is de plaats waarin rondom veel citrus plantages zijn. Het lijkt een beetje op het Westland met al zijn kassen. Het plaatsje voorziet ons in alle boodschappen die we nodig hebben van de grote supermarkten en de week markten.

In het stadje veel kleine bedrijfjes die van alles verkopen van kacheltjes tot ijzerwaren etc. Wij vinden de omgeving waarin we liggen erg mooi. Vanaf onze boot kijk je rondom naar de uitlopers van het Taurus gebergte. Op 28 km van Finike zie je het nationale park Beydağlari Sahil Milli Parki met sneeuw op de toppen. De sneeuw is gevallen nadat wij een flinke storm met veel regen over ons heen hadden gekregen. Wel raar dat we zo dichtbij de sneeuw zien terwijl we regelmatig op de dag nog 24 graden hebben en we in de korte broek buiten in de zon zitten. ís Avonds koelt het wel af naar zo 16 Š 18 graden.

De eerste week dat we hier lagen hadden we wat onweersbuien en af en toe aardig wat wind. Dit brengt mee als er een Oosten wind staat er wat swell de haven in komt en we liggen te deinen in ons bed. Gelukkig hebben we dit nog maar 1 keer gehad want normaal is de wind hier ís morgens Noordwest en ís middags Zuidoost.

In de haven liggen het merendeel Engelsen maar ook een aantal Duitsers, Fransen, Zweden en Nederlanders. Aan onze steiger hebben we kennis gemaakt met Fons en Louise de Gijzel van de Aju, een Rival 41 zeilboot. Zij kwamen begin van de zomer uit Thailand hier aan. Zij zijn inmiddels naar Nederland vertrokken. Ook hebben we kennis gemaakt met Wim (81 jaar) en zijn vriendin Lyda (72 jaar) van de Silte Swaen, een Dheler 36 zeilboot. Zij liggen al 5 jaar in Finike in de winter, ís zomers varen ze veel langs de Turkse kust en genieten van de mooie baaien die er zijn. Ze zijn in veel landen geweest o.a. in de CaribiŽn, SyriŽ, Libanon, IsraŽl, JordaniŽ en Egypte. Veel mensen gaan binnenkort naar huis om de feestmaand daar door te brengen. Onze Engelse en Franse buren gaan ook binnenkort naar huis, net als wij aan het eind van deze maand. Er blijft een klein groepje, o.a. Gerard en Josje van de Mermaid, aan boord.

Watersport winkels heb je niet veel, op het gebied van artikelen voor de boot is er niet veel te krijgen. Wel een goede zeilmaker die voor ons een overtrek voor de bijboot en kuipkussens heeft gemaakt. Alles zeer snel geleverd n.l. binnen 3 dagen. Ook onze schade aan de boot tijdens de storm in Kaş, kromme klamp en een scheurtje in de gel coat eronder, was binnen een aantal dagen gerepareerd. Op een nieuwe klamp moesten we wachten. Eerst hier in Turkije op zoek naar een klamp, niet de juiste kunnen vinden. Tenslotte vonden we hem in Nederland bij Kok Watersport. We hebben hem via Dhl uit Nederland laten versturen en de klamp kwam na 5 dagen aan. Het kostte wel 100,- Euro maar je bent dan haast zeker dat het aankomt. Op het havenkantoor zegt men dat we blij mogen zijn dat hij aangekomen is. Want pakjes uit het buitenland, blijven dikwijls op douane kantoren liggen en komen nooit aan. Misschien gebeurt dat wel eens als je iets met de gewone post verstuurd.

Verder wordt er van alles georganiseerd voor de overwinteraars. In het clubhuis, hier noemen ze het Porthole, zijn er fitness lessen, Turkse les, spelletjes avonden, muziek les, 1x in de week een voorlichting over een onderwerp zoals 1e hulp aan boord, varen in KroatiŽ etc. Ook wandel tochten worden er georganiseerd en excursies. Regelmatig gaat men naar een concert in Antalya, je kunt dan van te voren nog wat winkelen daar. Je hoeft je niet te vervelen van de winter. Wij zijn naar een opfris cursus e.h.b.o geweest, altijd goed om weer eens bijgepraat te worden.

Rond de haven en in het stadje heb je veel restaurantjes waar je goed kunt eten. Op een plein in het stadje, aangekleed door de gemeente Mosbach in Duitsland die een stadspartnerschap met Finike heeft, zijn slagers, groente winkels, een theehuis waar de ketel nog op houtskool staat en snackbars voor een gebraden kip of broodje kebab.

Jaap heeft met een groepje wandelaars, w.o. Gerard en Josje, het achterland beklommen van Finike. Peter een Engelsman is een fervente wandelaar die het e.a. organiseert. Een pittige wandeling met wat klimwerk om het pad te vinden. Prachtige vergezichten over het mooie landschap en de baai waarin onze haven ligt. Ik moest verstek laten gaan omdat ik ís nacht slecht geslapen had wegens een zere kies. Bij een bezoek aan de tandarts werd een ontstoken wortelkanaal aangetroffen en behandeld. De zenuw werd verwijderd en na 3 dagen werd er een vulling ingezet en de kies weer mooi gemaakt.

Met de bus zijn we in het nabijgelegen Kumluca gaan kijken. Op vrijdag heb je daar een groente en fruit markt. Na een ritje van 20 minuten uitgestapt midden in het plaatsje. Erg veel nieuwbouw en veel flats. Het ziet er niet erg aantrekkelijk uit. De plaats is omgeven door kassen en citrus velden. Wel veel winkeltjes en een grote Bim supermarkt. We waren al gauw uitgekeken en zijn al snel weer terug gegaan naar boot.

We zijn voor het eerst in ons leven naar de opera geweest. We dachten dit moeten we toch ook eens meemaken. In de haven is er een solo zeiler, de Nederlander Ewald, die deze concerten verzorgd. We gingen dus met 2 busjes, 38 mensen uit de haven, naar Antalya. Om 11.00 uur vertrokken we voor de 2 uur durende rit. Prachtig was de tocht door de bergen en langs de zee. In Antalya een korte wandeling gemaakt bij de oude stad en de oude haven. Op de promenade een mooi beeld van AtatŁrk met jonge mensen. Overal in Turkije zie je mooie beelden en vooral veel afbeeldingen van AtatŁrk die de stichter is van de republiek. Ongelooflijk hoe deze man overal zo geŽerd wordt. Verder hadden we een mooi gezicht op de Yilvli Minaret. Deze zalmroze gegroefde minaret is het symbool van Anatalya. Vanaf een theeterras hadden we een mooi gezicht op het oude haventje.

Na de wandeling gingen we met het busje naar een restaurant voor de lunch. Nou lunch kon je het niet noemen, wat een eten kregen we. De tafel werd vol gezet met salades, sausjes, brood, gebakken uiringen etc. Wij hadden alleen een hoofdgerecht besteld en gelukkig geen voor of nagerecht genomen. Voor dit alles moesten we 20 Lira betalen (9,- Euro) voor 2 personen. De opera in het Antalya Devlet Opera Ve Balesi gebouw begon om 16.00 uur en was Tosca van Giacomo Puccini. De opera bestond uit 3 delen en het orkest stond onder leiding van Alexandru Samoila. De hoofdrol spelers waren Koray Damcioğlu (Mario Cavardossi) en Ferial TŁrkoğlu (Floria Tosca). Het prachtige liefdes verhaal werd zeer goed door hen vertolkt. Na hun individule ariaís kregen ze applaus. Kenners meldde dat de opera erg professioneel en goed uitgevoerd werd. Wij hebben erg genoten van het geheel. We waren ís avonds om 21.00uur weer terug bij de boot.

De stad Antalya moeten we nog eens bezoeken want het oude gedeelte biedt verschillende bezienswaardigheden. We gaan de komen weken ons voorbereiden voor ons bezoek aan Nederland. Wat we in die tussentijd beleven lezen jullie volgende keer.

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 30 foto's

Terug