Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 28-10-2009
Verslag 55 Finike oktober 2009

Na 7 weken weken in de Marmaris Yacht Marina te hebben gelegen, i.v.m. de gebroken vinger, zijn we op 24 oktober weer op weggegaan naar de overwinter haven Finike. De weken die we in de haven doorgebracht hebben waren erg leuk. De haven is net een klein dorp met een goed sociaal leven voor de overwinteraars en vaste ligplaats houders. Helaas is het hier in de wintermanden erg regenachtig en soms erg koud (vriezen). Veel mensen zetten dan ook hun boot op de kant en gaan naar huis. De mensen die aan boord blijven ondernemen met elkaar diverse activiteiten. Zo is er elke avond een happy hour in de bar. In de bar is er 1 keer de week een skippers bijeenkomst en in de tuin of de bibliotheek een koffie ochtend voor de dames. Men gaat met elkaar wandelen, huurt een auto voor tochtjes in de omgeving en gaat tegen gereduceerde prijzen op excursie. Dan organiseert men knutsel ochtenden met o.a. schilderen, bowling avonden etc. Iedere morgen is er op de vhf radio een praatje met allerlei hulpdiensten, koop info, technische wetenswaardigheden, vraag en aanbod van bootonderdelen etc.

Het restaurant hebben we een aantal keren bezocht, goed eten tegen redelijke prijzen. Ook hebben we een aantal keren in de kantine gegeten. Deze is eigenlijke voor al het personeel hier aanwezig maar de boaters mogen er ook gebruik van maken. Je voelt je net student in een mensa. Je loopt met je blad langs de counter en je hele blad ligt met voor, hoofd en nagerecht vol. Je kunt er water of thee bij nemen en voor deze snelle hap betaal je dan 7 lira of omgerekend Euro 3,20. We werden op een dag opgeschrikt door een boot die in de brand stond. Men heeft de boot van de buitenste steiger getrokken en de blusboot en helikopter hadden na vele uren de brand onder de knie. De boot was 1 jaar in de renovatie geweest en de eigenaar was een bekende Turkse zanger. Uiteindelijk na 24 uur is zij gezonken. Het marina personeel was voltallig aanwezig met veel blusapparaten op de buitenste steiger, voor het geval er overgewaaide vonken evt. schade zou kunnen geven.

We zijn in het restaurant naar een diner geweest met erna een folklore avond. Er werd door een groep Turkse mannen en vrouwen traditionele dansen uitgevoerd. Ook een gezellig bbq in de tuin van de het restaurant werd door ons en vele andere bezocht. De bbq werd gehouden na een boot jumble, een markt waar alle overbodige boot spullen werden verkocht.

Met een groepje Engelsen en de Nederlanders Rick en Cobi (Chica), Nout en Jolanda (Atlantis) zijn we gaan wandelen. We hebben het schiereiland Nimara dat achter de haven ligt doorkruist. De 3 uur lopen was soms afzien, daar bij ons de conditie te wensen over liet. We gingen door bossen, heuvel op en af over ruwe paden. In het midden op een heuvel konden we een grot bezoeken, erg mooi. Ook fantastisch het uitzicht over de kust, de Egesche Zee en de baai van Marmaris.

We zijn veel in Marmaris boodschappen wezen en doen en uiteraard naar de bazaar. Kleine straatjes vol winkels en bedrijfjes erg sfeervol. De promenade is erg lang en de stranden worden druk bezocht. Nu in het naseizoen is het niet erg druk en ook niet te warm zo 28 30 gr. In het hoogseizoen moet het erg druk en warm zijn. De omgeving is erg mooi, omringd door pijnboombossen en het ligt aan een grote baai die van open zee wordt afgesloten door een schiereiland en een klein eiland.

De geschiedenis van Marmaris, het voormalige Physcus, gaat terug tot 3400 v. Chr. De Carirs gebruikten de baai als basis voor hun vloot en veroverde van hieruit de Egesche eilanden. Er hebben door de eeuwen heen veel verschillende heerschappijen geheerst. Circa 3000 v. Chr de Egyptenaren, daarna de Assyrirs, in ca 1044 v. Chr. de Ionirs en rondom 1000 v. Chr. de Dorirs. In de eeuwen daarna kwamen de Lydirs en de Perzen. In 334 v. Chr. kwam Alexander de Grote en hierna Koning Atilus I van Pergamon. Deze heeft na zijn dood Marmaris als zijn erfenis geschonken aan het Romeinse Rijk. Dit Byzantijnse bewind werd in 1425 overgenomen door de Osmanen en werd dit gebied steeds belangrijker. In 1867 werd Marmaris uitgeroepen tot districthoofdstad van de provincie Muğla.

Over de herkomst van de naam Marmaris bestaat een griezelige sage. Zo wordt in een Turkse vertelling verhaald dat Sleyman de Grote in 1522, toen hij tegen Rhodos optrok, de bouwmeesters beval om de vesting in de tussentijd te vergroten. Toen hij terugkeerde en zag dat de vesting onveranderd was gebleven riep hij het bevel: Mimari as, wat ongeveer betekent: Hang de bouwmeester op. Uit dit bevel zou de naam Marmaris ontstaan zijn.

Wij werden door Rick en Cobi en hun logee Jolanda, meegevraag om naar Muğla te gaan. Deze tegenwoordige provinciehoofdstad van het district lig op een uurtje rijden van Marmaris. Prachtige rit er naar toe door bossen en heuvels. Het stadje zelf heeft op donderdag een grote groente en fruit markt en is bezienswaardig door de Turkse sfeer die er heerst in de kleine straatjes. Toeristen zie je er nauwelijks. Wij hebben een lunch gebruikt in een Turkse eetgelegenheid. De tafel werd vol gezet met salade, sausje, zeer gekruide snacks en lekkere dner en kebab broodjes. Een leuke dag vol indrukken.

Tussen de bedrijven door hebben we al veel op de boot gedaan wat we anders op de winterplek zouden doen. We hebben de keukenkasten schoongemaakt en Jaap heeft gelijk 2 schuifladen gemaakt onder in de keuken kastjes. Deze vullen beter de schuine zijde van de boot op zodat je de opberg ruimte beter benut. Ook heeft hij in de kajuit een plankje gemaakt waarop we de landen souvenirs geplakt hebben. Buiten heeft hij de lieren allemaal schoongemaakt en van nieuw vet voorzien. We hebben de genua en de klein fok naar de zeilmaker gebracht. De fok voorzien van een uv rand en de genua is opnieuw gestikt want er waren veel stiksels los gegaan. De waterpomp begaf het en gelukkig konden we bij de watersport zaak een zelfde kopen. Ook een stuk van het teak in de kuip voorzien van nieuwe naden. Er was wat lekkage onder het teak te zien. Ook bij aankomst in Marmaris waren we direct naar de Turkcell winkel gegaan. Ons internet simkaartje deed het n.l. niet en men weet niet in sommige winkels hoe het e.a. in elkaar steekt. De dame in Marmaris sprak vloeiend Engels en hielp ons gelijk uit de brand door onze dongel (usb stick waar een simkaart ingaat) te registreren. Na 2 dagen werkte het internet perfect, we konden ons kaartje van juli nog gebruiken en hadden overal internet ontvangst.

Toen we op 24 oktober vertrokken was het de bedoeling gelijk een eind naar de zuidkust op weg te gaan. We zijn echter terecht gekomen in Capi Creek in de Fethye baai. We vonden de ruim 40nm wel genoeg. Met een wind West 4 redelijk kunnen zeilen echter de golven waren tegen en dan schiet je niet direct veel op. Bij aankomst in Capi Creek was er nog het zelfde restaurant als in 2006 toen wij deze baai ook bezochten met onze familie. We vonden het er net als toen heerlijk liggen aan de steiger met een mooring lijn. We zijn een wandeling gaan maken en genoten weer van de mooie omgeving. s Avonds in het restaurant heerlijk gegeten. Naast het restaurant een barbier waar je ook gemasseerd kon worden, deze kleine n mans bedrijfjes zie je veel in de baaien.

De volgende dag 25 oktober naar Kaş. We wisten dat het weer niet mee zou zitten, maar dat gold ook voor de rest van de dagen. De kenners van dit gebied zeiden dan ook als je kunt ga dan naar het zuiden want de herfst geeft soms aardige stormen en regenbuien. En om dan ergens lang te liggen was geen optie. We vertrokken om 8.00uur en kwamen s avonds pas om 20.00uur aan in Kaş. De 58nm ging in eerste instantie voorspoedig met een wind West gingen we goed op zeil. Tot halverwege toen kregen we en wind Zuid Oost en moesten we wat kruisen. De zee werd ook zeer woelig en de laatste drie uur was het hakken met de wind en golven tegen. Toen we in het donker de haven binnenkwamen was die hartstikke vol en moesten we uitwijken naar een ankerplaats. We hebben gekozen voor de west kant van Kaş waar ze achter het schiereiland een nieuwe haven aan het maken zijn. s Morgens zagen we dat er aan de kade nog plek was en zijn we daar gaan liggen. We kregen een fikse regenbui met de nodige wind over ons heen en besloten dan ook om die dag te blijven. We zijn s middags toen het eindelijk droog werd Kaş gaan bekijken.

Kaş het vroegere Antiphellos heeft een antiek verleden. Het is niet erg groot en je kunt een wandeling maken door het stadje en genieten van de ontspannen sfeer die er heerst ondanks het toerisme. Wandelen langs Lycische sarcofagen en een Dorische graftombe die niet erg onderhouden worden door de Turken zijn een herinnering aan Griekse heerschappij. Leuk is te weten dat Kaş in het Nederlandse wenkbrauw is en het dichtbij gelegen Kastellorizon (in het Turks Meis) heeft de bijbehorende de vorm van een oog.

We hebben geweten dat we die dag bleven aan de kade want tegen de avond draaide de wind in 5 minuten 180 graden en lagen we met 51kn= 10bf te hotsen tegen de kade. Een kikker krom van het trekken aan de touwen en we kregen een kras aan de zijkant die tegen de kade aan kwam. Alles niet erg leuk en het ergste dat je het niet ziet aankomen. Geen n weervoorspelling had dit aangekondigd. Afijn na een halfuur was de wind weer verminderd en draaide voor ons weer de goede kant op. Echter je vertrouwd het niet meer en s nachts bij een zuchtje wind waren we al alert en hebben dus niet veel geslapen.

Op 27 oktober vroeg op voor de 20nm naar het beschermde gebied van de Kekova Roads. Het regende met bakken uit de hemel en later kregen we ook onweer. Geen wind gezien en de hele trip in 4 uur op de motor afgelegd. We ankerde bij het plaatsje Uağiz waar ook een aantal bekende voor anker lagen. De Zweedse boten Apostrof en Chesnock en ook de Mermaid met Josje en Gerard. Fijn met hen bijgepraat en geborreld. De omgeving was schitterend en volgend seizoen komen we hier terug om deze te verkennen. Wel konden we vanaf de boot het mooie middeleeuwse kasteel van Kale Ky zien. Ook het kleine plaatsje Uağiz met zijn moskee was goed te zien.

Op 28 oktober hebben we de laatste 18nm afgelegd naar onze overwinter haven Finike aan de zuidkust van Turkije. We hebben de hele trip op de motor afgelegd met een kalme zee en mooi weer. We waren blij dat we er waren want in de middag werd een onweer verwacht die we dus na aankomst over ons heen kregen. Na binnenkomst in de haven kwam ook de Mermaid aan. Gezellig dat we bekenden in de haven hebben. Het seizoen is voor wat het zeilen betreft afgelopen. Enige gegevens van het afgelopen jaar: We vertrokken uit Malta op 29 april, de afstand die we afgelegd hebben is 2000nm waarvan we 310 motoruren hadden toen we op 28 oktober in de Setur Finike Marina binnen liepen. Het hoogte punt was het bezoek aan Istanboel samen met Tom en Ans van de Dulce. De mooiste baai die we aangedaan hebben was wat ons betreft Sarpedere Limani in Turkije en het mooiste bewaarde cultuurgoed was het bezoek aan Efese ook in Turkije. Verder wat we hier in de omgeving zien en beleven lezen jullie een volgende keer.

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 44 foto's

Terug