Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 30-09-2009
Verslag 54 Marmaris (2) september 2009

We hebben de afgelopen 2 weken niet veel gezeild. Met onze kleinzoon Jim een aantal dagen langs de kust gezeild naar baaien waar we al eerder geweest waren. De dag dat we Jim ophaalden hadden we een auto gehuurd, waar we eerst boodschappen mee gingen halen. De auto hadden we gehuurd via een reisagentschap voor 30,- Euro all in p.d. De auto werd afgeleverd en opgehaald voor het toeristenbureau. Na het boodschappen doen zijn we door het mooie achterland van Marmaris, waaronder het nationaal park Günücek, gereden.

Na heuvels en dalen was onze bestemming Dalyan. Dit plaatsje met een 6000 inwoners ligt aan de Dalyan-rivier. Vanaf het Köyceğiz-meer loopt een natuurlijk kanaal langs Dalyan, dat uitmondt in een binnenwater en vervolgens door een moerasgebied en rietlanden naar de openzee kronkelt. Wij zijn met een huur boot een tochtje over de rivier gaan maken om de in de rotswand uitgehouwen Lycische graven te gaan bekijken. De tombes behoorde tot de oude stad Kaunos, geweldig dat deze nog zo intact zijn. Op de rivier door het moeras was het niet erg druk, we genoten van de rust en de mooie omgeving. Helaas was er geen tijd om resten van de oude stad Kaunos te zien en naar het strand van Iztuzu te gaan met de boot. Op dit strand legt de Caretta schildpad zijn eieren. We hebben een wandeling door een erg toeristisch Dalyan gemaakt en geluncht langs de rivier.

We zijn daarna naar Dalaman gereden een saai stadje met 1 hoofdstraat vol winkels en verder in de omgeving grote agrarische velden. We zagen een bord naar het strand van Sarigerme, een 2 kilometer van het stadje. Wij zijn daar geweest en troffen midden tussen de hotels en appartementen een prachtig strand complex. Met een kinderboerderij, een picknick plaats tussen de bomen, mooi lang strand met allerlei activiteiten. Het strandcomplex ligt nabij de Dalyan kreek. Volgens ons is dit een plaats voor de rust zoekers want in de omgeving geen leuk plaatsje te zien om daar uit te gaan. We zijn daarna naar het Internationaal vliegveld van Dalaman gereden om onze kleinzoon op te halen.

Na een rit van 2 uur waren we weer terug in Marmaris bij de boot. De Nederlanders Anton en Els van Rossum van de Maestro, een Jeanneau Sun Odyssey 40, zaten met smart op Jim te wachten. Hij bracht n.l. onderdelen mee voor hun Volvomotor die hier niet te krijgen waren. Er lagen diverse Nederlanders bij ons aan de steiger. Zo maakten we ook kennis met Henk en Ina Strijbis van de Didgeree-do, een Westerley zeilboot. Zij hadden en aantal jaren in Malta gelegen en waren er net als wij vrienden geworden met Fred en Gerda Bol van de Pegasus. Ook zagen we Rick en Bonnie Salsman van de Aisling hier weer. Later ook Nout en Jolanda van de Atlantis (zij blijven hier deze winter op de kant staan voor onderhoud aan hun boot). Ja zo zie je maar het zeilers wereldje is soms klein. Na een paar dagen wennen aan de warmte, gemiddeld nog steeds 28 á 30 graden, vond Jim het zwembad van de Marina erg leuk zo ook het zwemgedeelte in de haven. Maar hij had ook zin om te gaan zeilen.

We zijn eerst naar de baai van Serçe Limani gegaan, de wind was ZW dus die kant heen. Heerlijk gezwommen in het kristal heldere water en ’s avonds lekker gegeten in het restaurantje. Toen terug naar de baai van Çiftlik met wind NO. In deze baai liggen een aantal steigers voor flottieljes maar ook voor de gasten zoals wij. Wij zijn aan de kleine steiger van Mehmet restaurant gaan liggen. We werden opgevangen en de mooring werd keurig aangegeven. Water en elektrisch konden wij aansluiten. Alles gratis alhoewel je wordt verwacht in het restaurant om wat te gebruiken. De baai ligt mooi met een pad achter het restaurant. Je kunt een flinke wandeling maken door de vallei. Via het strand kun je een stukje omhoog lopen langs een pad zodat je een mooi uitzicht hebt op de baai. In een kleine winkel kun je vers brood halen. Het ankeren in de baai wordt afgeraden, de grond is er erg slecht. Na een wandeling weer heerlijk gezwommen in het kristalhelder water. Erna douchen bij het restaurant van Mehmet. Keurige wc’s en douchen waar je gebruik van mag maken. ’s Nacht een onweersbui in de verte gezien, wij hebben er geen last van gehad.

Jim vond het leuk in de Yacht Marina dus zijn we terug gegaan. We bezoeken regelmatig met de Dolmus bus Marmaris om te winkelen of ergens te gaan eten. In tussen kreeg ik steeds meer last van mijn pink. Ik had ergens onderweg klem gezeten en dacht om dat ik hem kon bewegen dat hij gekneusd was. Na in het koude water gezeten te hebben, we hebben geen ijs aanboord, en Jaap de vinger ingetapet heeft ging die na een dag of 14 zeer doen. Je zou zeggen het moet beteren. De tape eraf en de pink zag er gezwollen uit. In de Yacht Marina zit een verpleegster (Hospital) en een dokter. Ik langs de verpleegster ze ziet de vinger en belt gelijk de dokter. Deze komt, constateert een infectie, en brengt Jaap en mij naar het ziekenhuis Ahut Hetman Hospital in Marmaris voor een foto. De orthopedisch chirurg Dr. K. Burak constateert dat de vinger gebroken is. Eerst een antibiotica kuur om de infectie (zwelling) te verminderen en daarna een operatie om de pink te zetten (er zijn 2 pennen ingezet die na een aantal weken er weer uit moeten). Afijn de Yacht Marina dokter brengt ons naar de apotheek en weer terug naar de Marina. Het gekke is dat ik nauwelijks pijn aan de pink heb. Ik doe gewoon van alles, zeilen, zwemmen, schoonmaken etc. en we gaan op excursie.

We hebben gekozen om naar Pamukkale te gaan. We vertrokken al vroeg, 7 uur, v.a. het toeristagentschap in Marmaris. De reis ging door een geweldig landschap van de provincie Mugla. Door bergen en dalen met kilometers lange tabakplantages. De gids vertelde, hoe lichter de plant hoe lichter de tabak. Hij vertelde dat o.a. Marlboro light daar gekweekt werd. Na een uur gereden te hebben kregen we een Turks ontbijt. Daarna reden we naar een tapijten fabriek. Hier werd door een Nederlands sprekende gids uitgelegd hoe de wollen en zijden tapijten werden gemaakt. Leuk om te zien hoe het e.a. gemaakt werd. Wij hebben nooit beseft wat een handwerk eraan te pas komt om zo’n tapijt te maken. De gids vertelde dat het voornamelijk thuis arbeid is en alleen door vrouwen wordt gedaan. Een maakster van een wollen tapijt verdient gemiddeld 250,- Euro p.m. Een maakster van een zijden tapijt, moeilijker knopen, verdiende wat meer. De mooiste tapijten werden aan ons tentoongesteld. Na de tapijtenfabriek kregen wij de lunch aangeboden en reden verder naar Pamukkale. De gids bracht ons naar binnen en we hadden 3 uur de tijd om alles te bezichtigen. Achteraf veel te weinig tijd maar we zijn blij dat we de lange rit niet op ons zelf gedaan hebben en hebben erg genoten van het mooie Turkije onderweg. We hadden geen idee van de grootsheid van dit prachtige land.

Pamukkale is bekend om zijn tufsteenterrassen gelegen in het oude Hiërapolis. De terrassen ook wel katoenen kasteel genoemd, zijn calciumbicarbonaat houdende bronnen. Je kunt zwemmen in het 33 gr. warme water. De terrassen vallen tegenwoordig onder bescherming van de Unesco. Het Hiërapolis zijn de restanten van een kuuroord uit de Romeinse tijd. De restanten liggen wijd verspreid over een groot terrein. Wij hadden te weinig tijd om het theater e.d. te bezoeken. Wel hebben we nog kunnen zwemmen in het thermale bad waar we boven de resten van antieke zuilen zwommen. De terug weg ging via een bezichtiging van een onyx fabriek. Wij kwamen na een lange dag, vertrek 07.00uur en aankomst 20.00uur, moe aan in Marmaris waar we een heerlijk maaltijd in een bistro hebben gebruikt voordat we naar de boot terug gingen.

We gaan nog naar de afscheid summer party met eten en drinken en voorzien van folklore dansen in het marina restaurant. Leuk voor Jim op zijn afscheidavond. We zullen daar ook Gerard en Josje van de Mermaid zien, zij zijn ook in de marina aangekomen voor een paar dagen. We hebben Jim weer met een gehuurde auto naar het vliegveld gebracht voor de thuisreis. De weken zijn erg gezellige geweest met hem aan boord. We blijven nog een poosje in de Yacht Marina i.v.m. herhaaldelijk bezoek aan het hospitaal voordat we verder gaan naar de winterplek. Volgende keer daar meer over.

                        

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 24 foto's

Terug