Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 14-09-2009
Verslag 53 Marmaris september 2009

Wij hebben jullie verlaten bij aankomst op Kos in Griekenland. We zijn 4 dagen gebleven aan de kade in de Mandraki haven. Het liggen daar was al een belevenis, de toeristen boten voeren af en aan. We kregen eerst de indruk dat Kos een party eiland is. Rond de haven veel barretjes en restaurantjes. De muziek klonk soms tot 4 uur in de nacht door. Wij hadden er niet zo last van, we lagen redelijk ver van het amusement. Wel was het uitkijken en je boot verlaten als je zeker wist dat er niemand meer naast je weg ging. De ankers gingen soms in- en over elkaar liggen. Dan was het een heel getob, zoals we gezien hebben, om je anker weer vrij te krijgen. Afijn alles loopt wel steeds goed af maar toch liever niet dit gedoe. Wij lagen net een dag toen de Souris Rose met Dave en Jill binnenliep. Heel gezellig hebben we, met diverse Engelsen uit de haven, bij hun aan boord gegeten. Iedereen bracht wat te eten mee en zo hebben we van elkaar diverse lekkere gerechten gegeten.

Kos, het eiland van Hippocrates, noemen ze ook wel de tuin van het Egeïsche Zeegebied. Het is het 3e grootste eiland van de Dodecanesus. Het is uiterst groen en heeft een mild klimaat. Men kan er genieten van oud en nieuw, duizenden jaren geschiedenis en natuurlijke schoonheid. Vele toeristen komen en gaan ook naar de omringende eilanden en naar het vlakbij gelegen Turkije. Sinds de dood van Hippocrates, die hier is geboren en wiens eed voor een arts nog altijd de offieciële toelating tot de medische stand is, was het eiland een belangrijk heiligdom voor Asklepios, de god van de geneeskunde. Wij lagen onder de burcht van Neratzia. Dit fort is in de 15e eeuw door de Ridders van de Johannietenorde gebouwd. In het fort ligt het Huis van de Hospitaalridders van de Graaf van Francesco Sans de graaf van Kos. Mooi uitzicht vanaf het fort over de omgeving. Voor de ingang van het fort kom je langs de plataan van Hippocrates. Een eeuwenoude plataan waaronder, volgens de legende, Hippocrates in de schaduw zijn studenten les gaf.

In Kos stad staan er diverse Moskeeën, kerken en zelfs een Joodse synagoge uit 1944. Het geloof was goed vertegenwoordigd in het verleden. De Gazi Hasan Pasha uit 1765 en de Deftedar uit 1725 Moskee ( gebouwd door belastinginner Ibrahim Efendi) zijn nu restaurants. In de stad worden thans ook opgravingen gedaan. Je kunt vrij rondlopen door de ruïne van de Antieke Agora. In het Romeinse Odeon gelegen aan de hoofdweg door Kos stad, worden muziekevenementen en wedstrijden gehouden ter ere van Asklipios. In de Westerse Archeologische vindplaats zagen we prachtige mozaïeken van o.a. de “Ontvoering van Europa” (Zeus in de gedaante van een stier) en “Het oordeel van Paris”.

Verder zijn we met de toeristen trein, een 15 minuten rijden, naar het buiten Kos stad gelegen Asklipion geweest. Hier heeft Hippocrates met de medische school die hij heeft gesticht de wetenschappelijke geneeskunde ontwikkeld. De miraculeuze verschijning van de God Asklipios in een droom van een patiënt, bepaalde een therapie terwijl een patiënt lag te slapen. Het terrein is verdeeld over 3 niveaus en de ruïnen van het Altaar van Asklepion en zeven gerestaureerde pilaren van de Apollotempel zijn nog herkenbaar. Ook hier is het uitzicht over Kos en de zee grandioos.

Bij het verlaten van het Asklipion kwamen we een oud collega van Jaap tegen. Henk en An Hulskamp hielden met familie een weekje vakantie op Kos. Erg leuk zo’n onverwachtse ontmoeting. Verder hebben we veel gewandeld door de oude stad van Kos met zijn leuke straatjes en winkels. De overdekte markt met zijn kruiden ligt aan een mooi plein. Door Kos stad lopen er fietspaden, alhoewel dat erg druk is, wordt er volop gefietst op het eiland ondanks dat de temperatuur op de dag soms 32 graden bereikte. Wij hebben erg genoten van het liggen aan de kade.

Op 4 september wilde we naar de baai van Ova Bükü in Turkije. Er was een steiger waar je aan kon liggen echter deze was in gebruik door kinderen die er van af doken om te zwemmen. De anker plek vonden we niets de swell liep zo de baai in. Jammer want het was er erg mooi. We zijn toen door gegaan naar Datça. De ruim 31nm op 1 uur naar geheel gezeild met een NW wind van 4bf. In Datça kun je ankeren aan de westkant en aan de noordkant. Aan de kade moet je voor een 38 voet boot ongeveer 18 Eur p.d. incl. elektrisch water betalen. Wij vonden het erg leuk in het stadje. Winkeltjes, een Bim supermarkt in de hoofdstraat en naast de kade een mooi strand waar we de middag hebben doorgebracht. Ook was er op zaterdag een grote markt achter de hoofdstraat. Allerlei kleding en ook groente en fruit was er te koop. Wij kochten voor 3 dagen fruit en groente en betaalde daar (omgerekend) een 3 Euro voor. We hebben er 2 nachten gelegen, waarvan 1 avond in de bar aan de kade jaren 60 muziek gedraaid werd en de andere avond salsa muziek. We zijn in restaurant Maradonna gaan eten, de eigenaar was een Belg met een Nederlandse vrouw. Het eten was niet erg bijzonder, maar ala je kunt niet altijd op 5 sterren rekenen.

Op 6 september met een slakkengang de ruim 12nm naar de baai Dirsek Bükü. De wind was een 3 á 4bf en we gingen met de zeilen op variërend van 5kn naar 1kn snelheid. We dobberden de goede richting uit. Echter het laatste halfuur de motor bijgezet we gingen nog 1kn. Bij aankomst in de baai voor het eerst op anker en een lijn naar de wal gebracht. We hadden de lijn aan een boom geknoopt. De Turkse buurman kwam vertellen dat we beter vast konden maken aan de trossen net onder water aan de wal. Deze liggen in de cement en worden bij drukte gebruikt door de gulet boten met toeristen. De baai was weer erg mooi en levendig. Wij lagen net goed en wel toen er zeker een 20 tal flottielje boten binnen liepen. Deze gingen allen aan de steiger bij het restaurant liggen. ’s Morgens werden we gewekt door de geiten die aan de waterkant wat kwamen drinken.

De volgende de dag, 7 september, wilden we naar Bozuk Bükü een baai waar we al eens eerder geweest waren en is omgeven door een ruïne en een fort. We wilden graag nog eens het fort bezoeken. We werden echter met een flinke zeegang geconfronteerd en nogal wat wind. We wisten via de Navtex dat er in de Egeïsche zee een stormwaarschuwing van 8bf was. Aan de kust waar wij waren was dat niet zo. Echter toch die vervelende swell. Bij aankomst in de baai waren er flinke windstoten van 25kn, dus verder naar de volgende baai Serçe Limani. De 13nm geheel op zeil kunnen doen. Bij aankomst kwam er een man naar ons toe die zijn ankerboei aanbood. Wij dat gedaan en ook weer met een lijn naar de kant die hij voor ons vast maakte. Weer zo’n mooie baai met kristal helder water. De boei koste niets maar men verwacht wel dat je in het restaurantje komt eten. Net als in de Dirsek baai komt de ijsboer (lekkere cornetto gegeten), de bakker (een heerlijk plat rond warm turksbrood gekocht) en de man met allerlei snuisterijen langs bij de boot. Wij kopen altijd wel wat voor een kleinigheid, je moet de mensen een boterham gunnen.

In de baai is er in de Byzantijnse tijd, 11e eeuw, een boot gezonken met glaswerk. Een onderwater team onder leiding van de Archeoloog Dr. George Bass hebben het glaswerk boven gehaald. Het is te bezichtigen in het Kasteel van Bodrum. ’s Avonds hoorde we van een Turkse medezeiler dat de andere dag veel wind werd verwacht. Volgens de Navtex was dat in het midden van de Egeische Zee waar de meltemi veel blaast. Aan de Turkse kust is dat heel wat minder hebben we gemerkt.

Geen risico genomen en op 8 september al vroeg op pad voor de ruim 20nm naar Marmaris. We hebben diverse windvlagen van achteren mee gekregen variërend van 2 tot 6bf. Wel de hele weg kunnen zeilen (soms de motor bijgezet) maar niet makkelijk. In de baai van Marmaris, waar ooit Lord Nelson in 1798 zijn vloot organiseerde voor een aanval tegen de Fransen, zijn we de haven in gegaan. We kozen voor Marmaris Yacht Marina, wel een stuk van de stad echter lekker rustig (geen disco’s zoals bij Netsel Marina). Het was voor ons de 7e keer dat we arriveerden in Marmaris. We hebben een aantal keer hier een boot gehuurd om de kust te bekijken. We doen wat klussen, je hebt hier een goed gesorteerde watersport winkel, we luieren en zwemmen in het zwembad met een jacuzzi of in een afgezet stuk haven bij een barretje. In de grote supermarkt kun je voor je dagelijkse boodschappen te recht, er is een kapper, een wasserij en er zit een dokter. Fijne douchen en wc’s. In de bibliotheek kun je terecht voor boeken. Heb je geen zin om te koken dan is er ook een restaurant en er is ook gratis wifi. De haven is erg groot er zijn volop buitenlanders die hier op doorreis zijn of een vaste ligplaats hebben. De prijzen zijn hier gunstig, voor ons kostte het 20 Euro p.d. Echter als je een maandcontract neemt komt de prijs op 6,- Euro p.d. Daar komt dan nog een klein bedrag bij voor water en elektriciteit. Je kunt in die maand gaan zeilen en weer terug komen binnen de maand van het contract.

Het inklaren van je boot gaat volgens onze buren hier makkelijk. In het havenkantoor zit een man die alles voor je regelt. Deze vraagt daar 25 Euro voor. In totaal met visa was de man voor 2 personen 105,- Euro kwijt. Met de dolmus bus ben je vanaf de haven in 15 minuten in de stad. We hebben daar de enige bezienswaardigheid bekeken die Marmaris rijk is. In het kleine oude gedeelte van Marmaris staat het Kasteeltje ooit gebouwd door de Ottomaanse Sultan Süleyman. Het werd in 1522 gebouwd voor de Rhodos campagne en werd gebruikt als militaire basis. Het is nu een museum met een aantal in zee gevonden kruiken en beelden uit opgravingen uit de Hellenistische- en Romeinse tijd. Het uitzicht over de omgeving is altijd weer mooi.

In Marmaris zijn er veel toeristen, winkels, bars, restaurants en in de overdekte bazaar kun je van alles krijgen. De stranden langs de promenade worden druk bezocht. Wij hebben ook de grote Tansas supermarkt bezocht. Een 2 verdiepingen groot gebouw bij het dolmus busstation. Onze visa loopt binnenkort af en daarvoor zijn we een dag het land uit geweest naar het aan de overkant gelegen Griekse Rhodos. In Marmaris een overtocht met de catamaran ferry gereserveerd. De volgende ochtend moesten we door een rivier naar de uitgang van de haven lopen. ’s Nachts was het flink beginnen te regen en onweren. De parkeerplaats van de haven stond blank, de afvoeren konden al dat water niet aan. Het had ook nogal gewaaid, want het dak van het barretje bij de zwemplaats aan de haven was er afgewaaid. Niet alleen het weer was omgeslagen, de zee was ook nogal ruw. Op de ferry waren zeker een 40% van de mensen zeeziek, ook Jaap moest eraan geloven. Duizenden nm gezeild zonder last en 1 uur op de ferry en hij moest eraan geloven. Op de terugweg was de zee rustiger en geen last van zeeziekte gehad. Bij aankomst in Marmaris gemakkelijk weer een nieuw visum gekocht voor 15 Euro, geldig 90 dagen. Het boot tochtje kost via een reisbureautje in Marmaris 35 Eruo p.p.

In Rhodos stad hebben we een kleine wandeling gemaakt door de vesting en op een terras wat gegeten. De havens waren vol met boten en we zagen ook 2 ankerplekken waar nogal wat swell stond. We hebben al eens een vakantie doorgebracht op Rhodos en hebben toen het hele eiland verkend met een auto. Deze keer zijn we alleen met een taxi naar de Lidl gegaan om onze 2 rugzakken te voorzien van de koffie, die wij lekker vinden, kaas en vleeswaren (varkens producten) die niet te krijgen zijn in Turkije. Wij zullen denk ik voorlopig niet meer naar de Griekse eilanden gaan. Onze kleinzoon komt 2 weken bij ons vakantie vieren. We zeilen dan verder langs de Turkse kust. Daarover volgende keer meer.

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 44 foto's

Terug