Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 29-06-2009
Verslag 48 Limnos Moudros juni 2009

Op 14 juni hebben we overnacht in Korinthe. Dit kleine haventje, voordat je het kanaal doorgaat, heeft maar een enkele plaats voor een jacht. Wij hebben een plaats gezocht aan de kade van de commerciële haven. We durfden daar niet de boot onbeheerd achter te laten daar er veel mensen langs de kade slenterden. Ook stonden er wat campers geparkeerd. Bij een kleine wandeling naar de vlakbij gelegen hoofdstraat zagen we een soort Mac Donald waar je lekkere pita broodjes kon krijgen, deze ’s avonds gegeten. De fontein bij de haven had een mooi beeld van Pegasus, het paard met de vleugels.

De volgende dag, 15 juni, op tijd de verkeersdienst opgeroepen om door het kanaal van Korinthe te gaan. We moesten een klein uurtje wachten voordat we erdoor konden (betaald voor onze boot 158,- Euro). Het kanaal van Korinthe werd in 1892 door een Franse Maatschappij voltooid, maar het idee van de bouw ervan dateert uit vroeger tijden: Periander, tiran van Korinthe, een van de Zeven Wijzen uit de Oudheid, probeerde in ca. 600 v. Chr. Een kanaal aan te leggen. Om de technische obstakels te groot bleken liet hij een geplaveide weg aanleggen waarover lichte vaartuigen met behulp van houten rollers over de landengte werden getrokken; deze methode werd tot de 12e eeuw n. Chr. Gebruikt. Alexander de Grote, Julius Caesar en Caligula speelden met ideeën voor het aanleggen van een kanaal en het was tenslotte Nero die met een gouden houweel de eerste aanzet gaf tot het graafwerk. Dit werd voortgezet door 6000 gevangen uit het pas veroverde Jeruzalem, die verschillende stukken groeven tot de Burgeroorlog in 68 n. Chr. een eind aan het werk maakte. Pas in 1882 werden de werkzaamheden hervat. Het moderne kanaal is 6,3 km lang en 23 m breed en doorsnijdt een kloof van 87 m diep. Geweldig om met de boot door het kanaal te varen en de hoge verkeer- en loopbrug te zien.

Na het kanaal was de bestemming Aegina op het eilandje met de zelfde naam in de Saronische Golf. De 25nm geheel kunnen zeilen. Bij aankomst eerst aan een ondiep stuk kade gelegen. Via de buren konden we aan land. Na 2 dagen aan de stadskade gaan liggen waar veel restaurantjes waren. De Port Police komt langs om geld te innen. Voor onze boot Eur 8,60 p.d. en je kon een kaart kopen van 10,- Euro voor elektrisch en water, je kunt je verbruik aflezen op het display van de zuil. We zijn 5 dagen op het eiland gebleven voordat het weer gunstig was om weer verder te gaan.

Het eiland Aegina is genoemd naar de nimf Aegina. In 650 v. Chr. sloeg Aegina de eerst Europese munten die gedurende een eeuw door geheel Griekenland de zilveren standaard valuta vormde. Wij hebben een scooter gehuurd om wat van het eiland te bekijken en naar de Tempel van Aphaia te gaan. Deze prachtige Dorische Tempel domineert de oostkust. De kalkstenen periptale tempel is de best bewaard gebleven op alle Griekse eilanden; 25 van de 32 originele zuilen staan nog overeind. Hij werd gebouwd met de buit van de slag van Salamis ter ere van Aphala, het derde kind van Leto. Op het terrein staat een klein museum, geschonken door de Duitse archeoloog Thyssen, waar wat vondsten te zien zijn en waar ook restauratie werk wordt gedaan. Verder zijn we gaan koffie drinken aan het strand van Agia Marina. Dit zandstrand ligt in een mooie baai en er verblijven veel toeristen. Verder naar het zuidelijk gelegen Perdika. Een klein vissersdorp met wat restaurantje en ook een kleine haven waar nogal wat swell in stond en aan de steigers veel charterboten lagen.

Op 20 juni zijn we naar Lavrion gegaan. De 38 nm hebben we de helft op de motor gedaan. De andere helft met een mooie backstag wind van 4 bf op de genua gezeild. Langs kaap Sounion waar heel duidelijk de Tempel van Poseidon, gebouwd in 444 v. Chr. te zien was. In de straat van Makronison was het fijn zeilen. In Lavrion was er een nieuwe kade voor ferry boten, en aan de kade waar je voordien gratis kon liggen was nu een verkoop steiger gemaakt. Wij vonden een vrije plek tussen de lokale boten en Dulce tussen de charterboten. Alles gratis met elektrisch en water. De promenade langs de haven was heel gezellig. Er werden kramen opgesteld met allerlei etenswaren en toeristische snuisterijen voor de verkoop. De muziek van diverse tentjes was tot laat in de nacht te horen.

Op 21 juni een trip van ruim 40 nm naar Alvirion (Karastos) op het eiland Evia. Bij het uitvaren van de haven zagen we een loopplank drijven waar je tegen aan kan varen. We hebben de plank natuurlijk aan boord genomen. Na een klein half uur op de motor varen kregen we een plastic vuilniszak in de schroef. Jaap te water om de zak te verwijderen. We konden daarna het zeil hijsen en gingen fijn met een snelheid van 4kn met de wind van achter. De baai van Marathon waar we langs gingen, is beroemd omdat de Atheners in 490 v. Chr. hier de Perzen versloegen ondanks dat deze in grotere getale waren. De soldaat die het nieuws naar Athene bracht,  liep 41 km hard en stierf nadat hij aangekomen was. Na kaap Dhrakonera, een smalle doorgang tussen het eilandje Verdhouvia, werd de wind steeds krachtiger. We kregen soms valwinden over ons heen van zo 30 kn wind (7bf). We gingen soms met een snelheid van 8kn alleen op ons voorzeil. Bij aankomst in de haven waren er diverse plekken vrij aan de kade. We zijn een dag gebleven hebben heerlijk gezwommen aan het naast gelegen strand. Op een 15 minuten lopen was er een grote supermarkt, 10 minuten verder een gezellig stadje met allerlei winkels. We hebben er gratis gelegen met een waterkraan aan de kade. De Port Police was bij onze franse buren geweest dat ze zich moesten melden, wij hebben ze niet gezien.

Op 23 juni naar Khalkis om ’s nachts door de brug te gaan. Deze brug verbindt Evia met het vaste land. De brug gaat alleen open bij stilstaand water want door de smalle doorgang kan het er soms 6kn stromen. Wij hebben de ruim 20nm met een wind O 3 á 4bf geheel kunnen zeilen. Onder weg ook nog de gennaker, ons dunne voorzeil, een poosje op gehad. Toen de wind wat aantrok werd het zeil weer binnengehaald, we willen de boel wel heel houden. Het kanaal naar Khalkis heeft nogal wat ondieptes, flink opletten dus. Nadat we onder de nieuwe brug van Khalkis waren door gevaren troffen we een onafgemaakte haven aan nabij de oude brug. We ontmoeten daar vier mannen die op vakantie waren met de Nederlandse boot Maia. Bij de Port Police moesten we 18,- Euro betalen voor de doorgang. Deze was tussen 22.00 en 23.00uur. Gelukkig niet midden in de nacht. We werden keurig afgeroepen wanneer we ons gereed moesten houden. Na de passage hebben we aan de stadskade de nacht door gebracht.

Op 24 juni een trip van 65nm naar Orei. We hadden veel last van verschillende soorten wind. De voorspelling van W 4bf klopte voor geen cent. We hebben zuidwesten, zuidelijke en oostelijke wind gehad met veel valwinden bij de kapen in de Golf van Evia. We hebben gezeild, gemotord, weer gezeild, dit ging zo heel de dag door. Onder weg zijn we na zo 25nm gaan kijken hoe het in de baai van Atalantis was. Nou geen optie om daar te ankeren. De valwinden van soms 30kn (7bf) denderde de bergen af. Toen we de nauwe engte bij kaap Lithadha door waren en de Straat van Oreon in kwamen, kregen we een ZW 6bf van achteren en hebben tot Orei wat rustiger kunnen zeilen. Bij aankomst was de haven vol. Er lagen zelfs aan de buitenzijde van de haven charterboten aan de kade vast gemaakt. De golven stonden in de haven en de boten dansten aardig op en neer. Wij waren 1nm eerder het kleine haventje Pirgos gepasseerd. Volgens de pilot had dit haventje een meter diepgang. We zagen echter de een aantal zeilboten liggen waaronder de Maia, een Contest 50. Als deze er kon liggen kunnen wij er ook in dachten we zo. Bij aankomst aldaar troffen we een kleine onafgemaakte kade aan met een waterkraan. Aan de kade was het zo 4 meter diep, waar je echter het anker uit moest gooien zo 2 meter. Er waren nog 2 plaatsen vrij en de bemanning van de Maia hielpen ons aanleggen. We troffen een mooi stil plaatsje aan met langs het strand enkele hotels, appartementen en een kleine wandelpromenade. We hebben er een fijne relax dag doorgebracht met zwemmen, snorkelen en een kleine wandeling langs het strand.

Op 26 juni verlaten we Evia en het vaste land van Griekenland via de Golf van Trikeri. Mooi gezicht op Kaap Sarakiniko met zijn krijtrotsen. We zijn naar het Sporaden eiland Alonissos gegaan. De ruim 40nm geheel op de motor gedaan. Bij aankomst in Patitiri, de hoofstad, hadden we een plek aan de kade. Na een poosje kwam er swell de haven binnen lopen en je berijpt we hebben een onrustige nacht gehad. Het plaatsje ligt erg mooi met rondom hoge rotsen. Wel veel toeristen want de ferry boten kwamen en gingen. ’s Avonds zijn we uit eten gegaan, met zicht op de boot en hebben nog laat wat boodschappen gehaald.

De Sporaden, de gestrooide eilanden, vormen een groep niet ver van het vaste land. De grootste vier Skiathos, Skyros, Skopelo en Alonissos trekken veel toeristen. Bekend in de regio is het zee natuurreservaat waar de monniksrobben leven. We besluiten om niet te blijven, omdat de komende tijd rustig weer wordt verwacht. De meltemi, de beruchte NO wind in de Egeïsche Zee, meestal met kracht 7 á 8bf, waait in de maanden juli en augustus op zijn hevigst.

Op 27 juni naar het oostelijke Sporaden eilandje Ayios Evstrátios. We zijn om 7 uur vertrokken voor de 60nm. De wind voorspelling ZO 1/3bf werd NO 1bf. Bij vertrek was het zonnig maar na een uur zagen we al snel een fikse onweersbui boven Alonissos. Wij hebben nog net de rand mee gekregen, met flinke klappers en een regenbui. Bij aankomst in Evstrátiros moesten we wachten tot de veerboot binnengelopen was. Daarna konden we aan de kleine havenkade afmeren, waar we ons konden voorzien van elektrisch en water (gratis). ’s Avonds hebben we in de enige taverna lekker gegeten. De taverna werd druk bezocht door de plaatselijke bevolking. Het bijzonder eilandje is rotsig en haast onbegaanbaar. Weinig groen en de kleine gemeenschap woont rondom het haventje en bestaat voornamelijk uit vissers. Het eiland heeft met de aardbeving van 1968 nogal te lijden gehad. De meeste huizen waren vernietigd en van de bevolking bleven er 300 mensen over. Nog tot kort geleden werd het eiland ook gebruikt om politieke opstandeling naar te verbanden.

Op 28 juni een korte oversteek van 25nm naar het eiland Limnos. Wederom geen wind maar in de verte zagen we weer een onweersbui. Het was drukkend warm, de bui trok echter weg naar het oosten. Wij zijn naar de diepe Moudhros baai gegaan aan de zuidkust. We hebben in Moudhros aan de kade gelegen t.o. de cargo aanlegplaats. Port Police kwam gelijk om te vragen langs te komen. Wij wilde dit al doen omdat het de laatste plaats is in Griekenland die we voorlopig aan doen en we een in- en uitklarings stempel wilden hebben op de Transitlog. We moesten voor 2 nachten 11,83 Euro betalen incl. water en elektrisch. Limnos is het laagst gelegen eiland van de Egeïsche Zee en is geheel geconcentreerd op landbouw en veeteelt. Het is haast boomloos door de heftige stormen die ’s winters uit de richting van de Dardanellen waaien. De Moudhros Baai diende in de Eerste Wereldoorlog als basis voor de noodlottige Gallipoli-expeditie.

Wij gaan nog een beetje de omgeving van Moudhros verkennen. Daarna gaan we richting Turkije waar het volgende verslag vandaan komt.                 

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 36 foto's

Terug