Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 15-01-2009
Verslag 42 Malta Msida Creek Marina (8) januari 2009

Allereerst willen wij alle familie, vrienden en oud collega’s bedanken voor de vele brieven, kaartjes en goede wensen voor 2009 die wij via het internet hebben ontvangen. Hartverwarmend dat er zoveel aan ons denken. Het nieuwe jaar is begonnen met een party op de Black Pearl, de schoener die als restaurant, bar en disco aan het begin van de haven staat. Wij hebben oudejaarsavond eerst gegeten met Tom, Ans, Rommert en Esther en genoten van het voortreffelijke buffet op de Black Pearl. De eigenaar, Alex en zijn vrouw Maria, hadden een vol restaurant wat de sfeer ten goede bracht. Naast ons was er ook een tafel met een aantal overwinteraars uit de haven. De party werd door veel Maltezers bijgewoond en we konden zien dat ze goed van feesten en drinken hielden. Om 12 uur gingen er veel mensen een sterretje aan steken zodat het niet kon missen dat het oudejaar uitgeluid kon worden. Buiten was er geen vuurwerk te bekennen. De landen rond de Middellandse zee zijn niet zo voor vuurwerk, wij denken dat het een geldkwestie is.

Helaas had ik, Diana, wat last van een stijve spier in de rug waardoor we het feest niet geheel mee hebben kunnen maken en al vroeg naar huis zijn gegaan. De spier in mijn rug die nogal pijnlijk opspeelde, was waarschijnlijk door tocht opgelopen. In onze haven lag er een dokter met een catamaran uit Hawaï die ook aan acupunctuur deed. Dr. Dean Nelson en zijn vrouw Janine die een appartement in St Julian huurde wilde mij wel helpen om van de spierpijn af te komen. Dus wij een afspraak gemaakt en na 3 behandelingen was ik voor 70 procent van de pijn verlost.

Nu het nieuwe jaar begonnen is gaan we verder met klussen. Het rek waar de zonnepanelen op rusten werd voorzien van popnagels. De schroeven raakten iedere keer los daarom zijn deze vervangen. Ook worden de sikaflex naden tussen het teakhout in de kuip vervangen. Een hele klus om eerst de oude kit te verwijderen en daarna te vernieuwen. Het is nodig omdat er wat er regenwater onder het teak vandaan komt.

Op een zondag zijn we 1 van de 3 stadjes aan de overkant van Valetta gaan bekijken. Vittoriosa (Birgu in het Maltees) is naast Mdina één van de oudste stadjes van Malta. De wandeling voerde langs de Auberges, herbergen van de Ridders. De mooie oude straatjes zien er goed onderhouden uit. De wapen opslag plaats, de Armoury, heeft verschillende functies gehad. Als opslag depot, als hospitaal en zelf als een militair kwartier van de Britten. Het Bisschop Paleis is in 1542 onder Bisschop Cubelles gebouwd. Tegenwoordig is het gebouw een school. Wij zijn tot het einde van het stadje gewandeld waar Fort Angelo staat. Dit Fort werd al in een document beschreven in 1274. Het is in diverse handen geweest. De Feniciërs hadden hier al een handelspost. In de 13e eeuw regeerde hier de geheimzinnige Enrico il Pescatore, Hendrik de Visser. In 1530 werd het Fort de zetel van de Grootmeester van de Ridders van St. John. In 1912 heeft het Fort gediend als hoofdkwartier van de Britse vloot. Dit duurde tot 1979 waarna het fort in onbruik is geraakt. Alleen het bovenste deel is weer in bezit gekomen van de Maltezer Orde. Op het hoogste punt staat de St. Anne Kapel. Vanaf het dak van het Fort begroet een kanon bij bijzondere gelegenheden de binnenvarende oorlogsschepen. De vroegere alarmklok wordt tegenwoordig op 8 september geluid, de dag dat de Turken het grote beleg opgaven. Het Fort is alleen in de zomermaanden te bezoeken.

Op de terugweg zijn we langs het Maritiem Museum gelopen. Bij de haveningang staan mooie beelden als Vrijheid Monument. Daar achter de mooie barokke St. Lauwrence kerk. Via het plein Vittoriosa met het overwinningbeeld, in het centrum, zijn we naar het Inquisitor Palace gegaan voor een bezichtiging. In 1574 nam de pauselijke inquisiteur het paleis in gebruik, later kreeg het een representatieve functie voor de inquisiteurs en hun hofhouding. Een verkenning tocht door de kerkers en privé vertrekken geeft een (sober) beeld hoe men in die tijd woonde. Te zien zijn nog diverse meubelstukken en schilderijen. Verdachten die in het paleis werden veroordeeld betraden de rechtszaal via een lage ingang en verschenen zo deemoedig gebogen voor de rechter. Net als de Grootmeester en de Bisschop had ook de inquisiteur een eigen kerker vanwaar hij zijn pijnlijke ondervraging (soms marteling) regelde. Tussen 1574 en 1798 zijn er slechts 3 doodvonnissen uitgesproken. In het Paleis was er ook een tentoonstelling te zien van kerststallen. Deze zijn gegeven door landen van de hele wereld waar Kerstmis gevierd word. Nederland was vertegenwoordigd door een klomp met kerstafbeelding en een Delfts blauwe klok met daarin Josef, Maria en Jezus in de kribbe.

Intussen is het weer wel wat wisselvalliger geworden. Soms regen en storm dan weer warm en zonnig. We kijken nu regelmatig naar het weer als we een wandeling of bezichtiging plannen. We zijn op een dag naar de grotten van Ghar Dalam uit het stenentijdperk gegaan. De grotten liggen in het zuidoosten van het eiland bij het stadje Birzebbuga. Voor een wandeling was het weer niet geschikt i.v.m. de regenval die ’s nachts gevallen was en het land nogal modderig was. De Grotten worden ook wel Grot der Duisternis genoemd. De eerste 80 meter van de hoofdingang aan de oostzijde is toegankelijk. Na een afgesloten tussengang gaat de tunnel over in een kleinere gang, die nog eens 60 meter diep in de rotsen doorloopt. Langs het pad staan allerlei bordjes met daarop de vondsten van beenderen vermeld. De stalagmieten en stalactieten die er gevormd zijn hebben een mooie groene kleur. Ook nu kan men de vloer van de grotten de restanten van nog niet uitgegraven botten herkennen, enkele soorten zijn van dieren die 10.000 jaar geleden op Malta leefden. Van 1865 tot 1938 heeft men een uitvoerig wetenschappelijk onderzoek in de grotten uitgevoerd.

Olifanten zo klein als schapen

Tijdens de ijstijden was Malta via een landbrug verbonden met Sicilië en een tijdlang ook met Afrika. De tropische diersoorten ontvluchten de kou van Midden-Europa en vonden op de archipel voldoende vers water en voedsel. In de diepste opgravingschachten van Ghar Dalam zijn geen resten van herten en reeën gevonden, zij waren beter tegen de kou bestand. In de jongste schachten zijn beenderen van beren, wolven en zelfs olifanten en nijlpaarden gevonden. Deze waren echter kleiner dan hun voorouders, één soort olifant was net zo groot als een schaap. Toen het klimaat veranderde en er steeds minder voedsel was, konden veel steppedieren beter overleven dan grote.

Tot de 20e eeuw zijn de grotten doorlopend als woning of stal gebruikt. In het bijbehorende museum staan mooie antieke kasten waarin veel beendersoorten zijn uitgestald. Ook een reconstructie van skeletten van een aantal dieren zijn er te zien.

Wij gingen vanaf de grotten voor een korte wandeling naar het Fort Borg in-Nadur uit de bronstijd. Nabij het fort is ook de overblijfselen van een Romeinse villa en een burcht te zien. Helaas was het complex gesloten. Op het toegangshek was te lezen dat men via een telefoonnummer. Een afspraak kon maken voor een bezichtiging. Wel kwamen we nog een moderig pad naar boven tegen waarop een soort terp met een groot kruis erop te zien was. Wat de betekenis ervan was is niet duidelijk. We hebben aan de baai bij Birzerbugga koffie gedronken. Het uitzicht was op een nieuwe containerterminal Marsaxlokkb Bay. Vanaf Bizerbugga zijn we de baai rondgewandeld langs het St Lucian Tower visserijmuseum naar Marsaxlokk. Dit is de laatste vissersplaats van Malta. In de baai lagen de prachtig gekleurde vissersbootjes genaamd luzzu’s. Een heel mooi gezicht de dobberende bootjes met op de achtergrond de machtige parochiekerk Our Lady of Pompei.

Vanaf Marsaxlokk ging er rechtstreeks een bus naar Sliema en konden we uitstappen bij de Gala supermarkt niet ver van onze haven. Verder hebben we een aantal keer met onze mede boaters gegeten. En we zijn naar een gezellige Engelse pub geweest in Sliema genaamd de Jubilee. Erg gezellig met op woensdagavond een Jazzband, waar Nanning en Miranda de sterren van de hemel danste. Verder naar een op Malta beroemd Grieks restaurant, Bouzouki, in St Julian waar we heerlijk hebben gegeten. Inmiddels zijn Gerard en Josje weer terug van hun verblijf in Nederland. Nu zijn Tom en Ans voor een aantal weken naar familie. Wij zorgen voor hun kanarie die ze verleden jaar in Cadiz hebben gekocht. De kanarie heet Lord Byron en is vernoemd naar de schrijver die nogal poëtisch over Cadiz heeft geschreven. De Lord heeft het prima naar zijn in bij ons. Wat we verder beleven lezen jullie volgende keer.

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 28 foto's

Terug