Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 01-01-2009
Verslag 41 Malta Msida Creek Marina (7) december 2008

 We hebben jullie verlaten met het schrijven van een verslag rond 15 december. Inmiddels eind december en het weer hier op Malta is nog steeds goed. Soms een flinke bui met veel wind, maar hoofdzakelijk toch wel zon overdag. Wij verbazen ons dat er nog steeds volop gezeild wordt door de Maltezen. De motorboot bezitters zie je niet veel varen. Sommige gaan wel het water op om te vissen. Veel overwinteraars zijn vooral bezig met het onderhoud van de boten. Afspraken voor op de wal om het onderwaterschip te voorzien van een nieuwe antifouling laag zijn er gemaakt bij de werf op Manoël eiland. We gaan in maart tegelijk met nog 3 Nederlandse boten de kant op.

Inmiddels hebben we door de zeilmaker een klein regenopvang zeiltje laten maken om de watervoorraad bij regen aan te vullen. Ook hebben we een nieuw matras aangeschaft. Het oude voldeed niet meer nu we op de boot wonen en er dagelijks op slapen. Een aantal overwinteraars zijn naar huis gegaan om met familie kerst en oud en Nieuwjaar te vieren. Het is wel wat stiller in de haven.

Wij zijn in de St. Patrick Kerk in Sliema  naar een Kerst Concert geweest. De kerk was moeilijk te vinden en we waren nog net op tijd om het concert bij te wonen. Het concert werd uitgevoerd door het Moods String Quartet musici en vier zangers en zangeressen onder leiding van de Amerikaanse Deborah Harrison. De medley van kerst favorieten was gevarieerd en bestond uit moderne en klassieke liederen. Deborah Harrison, mezzo-sopraan, woont tegenwoordig op Malta zij geeft les en organiseert concerten. In haar vrije tijd zijn zij en haar man enthousiaste zeilers.

Op Malta was Mdina in het verleden de hoofdstad en werd toen Melite genoemd. In de Middeleeuwen was Mdina de zetel van de Università, het zelfbestuur van Malta. Edellieden en mensen van stand uit Aragon, Sicilië en Malta zelf bouwden hier hun paleizen, die tot op de dag van vandaag het stadsbeeld bepalen. Het stadsleven was voor de hoge heren echter een noodoplossing in gevaarlijke tijden. Als het veilig was brachten zij hun tijd door op het platteland, wat ook de moderne eilanders graag doen tot ongenoegen van monumentbeheer. We zijn met de bus naar het midden van het eiland gelegen stadje gegaan.

Ook dit stadje net als vele andere steden ligt op een heuvel. We zijn door de hoofdpoort het Middeleeuwse stadje binnen gegaan. In het stille stadje rijden er haast geen auto’s. De straatjes met de mooie oude huizen en paleizen zijn een bezoek waard. Het museum van de karmelietenkerk werd bezocht. Voor de barokke kathedraal werd helaas een flinke intree gevraagd, we hebben de bezichtiging overgeslagen. De wandeling door het stadje eindigde bij de Fontanella thee tuin op de stadsmuur. Tijdens de late lunch hadden we een mooi uitzicht over de omgeving.

Op een regenachtige dag zijn we naar Valletta gegaan voor een wandeling en om naar de Malta Expirience te gaan. Dit is een film over de historie van Malta die werd vertoont in de kelders van het St. Elmo Bastion. Als je Malta voor de eerste keer bezoekt zou je daar moeten beginnen om te begrijpen hoe dit eiland in de geschiedenis door diverse volkeren bezet is geweest. Door de strategische ligging in het Middellandse zeegebied was het geliefd om in beslag genomen te worden. Na heerschappij van diverse volken werd het in 1974 onafhankelijk.

Wij hebben deze keer een erg pittige wandeling van zo 4 uur gemaakt aan de zuidwest kant van Malta. De wandeling met de naam Grigenti Walk gaat gedeeltelijk over een gedeelte van de Dingli Clifs naar het lagergelegen Grigenti dal. De wandeling voert langs een aantal bezienswaardigheden. Wij zijn met de bus naar Buskett Gardens gegaan om daar de wandeling te beginnen. De rit ernaar toe ging door een landbouw gebied waar molens het kostbare water oppompt. Er staan heel wat van die molens. Buskett Gardens is het enige bos op Malta en was vroeger het jachtterrein van de grootmeesters. Het bos ligt aan de voet van het Verdala Paleis waar de president tegenwoordig woont.

Het pad gaf een richting aan naar een rotsachtig terrein genaamd Clapham Junction. Dit zijn raadselachtige, prehistorische stenen voren op het eiland. De Cart Ruts (karrensporen) zulle waarschijnlijk altijd een raadsel blijven. De wetenschappers zijn er niet uitgekomen waar de karrensporen voor gebruikt werden. Wel nemen ze aan dat ze uit de bronstijd zijn omdat ze bij 3 dorpen lagen uit die tijd. Op het zelfde plateau lagen ook enkele afgezette tomben. Deze begraafplaatsen zijn uit Punische tijd. Op het zelfde plateau lagen ook de op sommige plaatsen ingestortte grotten genaamd Ghar il-Kbir. Deze bijzondere grotten zijn nog tot de 19e eeuw bewoond geweest en bestaan uit diverse ruimten. Van begraafplaats tot woonverblijven waar ook dieren verbleven. Ook nog te zien een in de rotsen uitgehouwen bed met een verhoging waarop het hoofd rustte. We hebben aardig wat tijd doorgebracht op deze bijzondere plekken.

Verder ging de wandeling langs de resten van een Romeinse steengroeve. Het Reliekschrijn van het beeld van Maria waar we langs liepen stamt uit 1931. Men vraagt aan de voorbijganger om de kaars weer aan te steken indien deze niet brandt. Verder liepen we langzaam naar beneden naar het Grigenti dal. Het pad via  de poort onder de Carob boom wordt niet meer gebruikt. Het uitzicht op het dal en in de verte altijd weer de zee, haast overal waar je bent op het eiland te zien, is erg mooi. In het dal kwamen we langs het Inquisitors Paleis dat helaas gesloten is voor het publiek. De inquisiteur gebruikte het paleis als zomerverblijf. Vanuit het dal gingen we weer omhoog langs een pad dat liep naar het Laferla Kruis dat op 235 meter hoogte ligt. Naast het kruis staat de Maria Kapel. Deze Kapel uit 1857 is nu erg vervallen en we weten niet of deze nog in gebruik is. Het 16 meter hoge kruis is van 1900 en genoemd naar de Eerwaarde Paul Laferla. Op diens initiatief werd het kruis gebouwd. Vanaf de Kapel en het Kruis loopt er een landelijk pad naar beneden. Dit pad is nu op sommige plaatsen voorzien van stenen. Dit omdat boeren het pad dan gebruiken op natte winterdagen hun vee naar de velden te brengen. De 2e functie van het pad is dat gedurende de Heilige week, ’s avonds op Goede Vrijdag, honderden kandelaars en torsen de verlichting zijn naar de Kapel. Langs het pad staan een aantal Christus beelden en kruizen. Het pad eindigt bij de hoofdweg waarlangs we richting Siggiewi liepen. Op het stadsplein stond er een mooi beeld van St. Nicolaas met achter het beeld de Parish Curch. Wij zijn niet verder gegaan met bezichtigingen maar hebben de bus naar de boot terug genomen.

We zijn een aantal keren wezen winkelen wat erg leuk is met de winkels in de Kerstsfeer. Tom en Ans zijn een avond bij ons boord komen borrelen en wat hapjes eten. Zo ook Nanning en Miranda kwamen eten. Miranda bracht een mooie bos bloemen mee, een verrassing want sinds we Nederland verlaten hebben kopen we nooit bloemen. Inmiddels naderen we Oude Jaars avond. Rob van de Amazone is ook naar Nederland vertrokken voor familie bezoek. Tom en Ans hebben Rommert (zoon van Tom) met zijn vriendin Esther een weekje op bezoek. Met hen gaan we naar de Black Pearl voor een Oude Jaars buffet en aansluitend de Nieuwjaarsparty. Hoe we dit beleven lezen jullie in het volgende verslag. 

            

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 32 foto's

Terug