Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 15-11-2008
Verslag 38 Malta, Msida Creek Marina (4)

We raken aardig bekend in de omgeving van Msida, de plaats waar onze haven onder valt. We hebben diverse winkels bezocht voor watersport artikelen en een nieuw zonnescherm over de giek laten maken. Volgend jaar in Griekenland en Turkije kunnen we dat goed gebruiken tegen de zon.

De bbq boven op het havenkantoor was gezellig. We hebben met verschillende overwinteraars een praatje kunnen maken. Er zijn heel wat nationaliteiten vertegenwoordigd zoals Fransen, Ieren, Engelsen, Canadezen en Zweden. Wij liggen nu aan de K steiger. De havenmeester vertelde dat we daar konden blijven liggen voor de winter.

Het culturele leven op Malta leeft bij velen. Er is iedere maand een overzicht in een tijdschrift van wat er zoal te doen is. Wij zijn met Gerda, Tom en Ans naar 2 uitvoeringen geweest. De 1e in de St. Catherine van Italië kerk waar muziek te horen was van een pianist Alex Vella Gregory en violiste Sarah Spiteri. Beide boekten met hun optreden succes want het applaus dat ze kregen was overweldigend. De 2e uitvoering was in de St. Johns Co-Kathedraal. Dit was van het St. Paul Koor die dit jaar 10 jaar bestaat en diverse uitvoeringen geven. Deze uitvoering begon en eindigde met het volkslied. Dit omdat de uitvoering werd bijgewoond door de president van Malta. Ook trad dit koor erg professioneel op en er werd volop genoten van zang en muziek.

Nu we op de vaste plek liggen beginnen we allerlei reparaties en wat vernieuwingen aan te brengen aan de boot. We hebben de zeilen schoon gespoten en het grootzeil opgeborgen. De bril van het toilet zit los en moet opnieuw geschroefd worden. De kraan in het toilet moet vervangen want de afdekdop van de schroef sprong eraf. Allemaal klussen die we tussen de uitstapjes, etentjes met vrienden en boodschappen door doen. We zijn naar de werf geweest op Manoel eiland om te bespreken wanneer we de kant op willen. We kwamen daar langs Duck Village. Een stukje grond waar vrijwilligers de eenden voeren.

We hebben een boekje gekregen met een 13 wandelingen op Malta. Met Tom en Ans zijn we met de bus naar Golden Bay gegaan aan de Noord West kust. We hebben daar een mooie wandelingen langs de rotsachtige kust gemaakt. Het soms ruige pad voerde door een gebied waar kleine kijkhuisjes stonden. Wat bleek, deze huisjes worden gebruikt door vogellokkers die vogels lokken en afschieten. Dit is in de EEG ten strengste verboden. Afijn er wordt dus hier op Malta nog steeds illegaal door een groep mensen op vogels geschoten. De wandeling die we maakten ging langs Anchor Bay waar Popeye Village aan ligt. Dit dorp waar eens de film opgenomen werd met Robin Williams en Shelley Duval wordt goed in stand gehouden door de Maltezen. Wij vonden het leuk om dit dorp te bekijken. We werden verwelkomd door Popeye en Olijfje. Het was grappig dat Popeye dacht dat Tom zijn vader was. Bij de wijnproeverij werden we door een Maltese, die Nederlands sprak, voorzien van een boekje waarin staat dat de materialen voor de bouw van het dorp uit Holland kwamen. Leuk om dit te weten.

Fred en Gerda van de Pegasus organiseerde een etentje voor ons bij hen thuis. Zij hebben een appartement en wonen in het binnen land erg mooi en rustig. Vlakbij hun huis staat de parochiekerk Santa Marija Assunta in Mosta. We hebben een mooie wandeling door het dal ernaar toe gemaakt. Deze gigantische kerk waar volgens de reisgids 12.000 mensen tegelijkertijd kunnen bidden. Met de 66 meter hoge koepel is deze kerk een van de grootste koepelkerken in de katholieke wereld. De kerk begon men in 1833 te bouwen. Dit werd door dorpelingen gedaan in hun vrije tijd zonder enige vergoeding. Elf jaar later vierde de 5000 inwoners van Mosta het inwijdingsfeest van de nieuwe kerk. Bij ons bezoek aan de kerk zagen wij een onklaar gemaakte bom uit de 2e wereld oorlog. Het verhaal gaat dat deze door het gat in de koepel naar binnen is gekomen en gelukkig niet is ontploft. De onklaar gemaakte bom trekt veel bezoekers.

Het is de laatste tijd soms wisselvallig weer. We hebben af en toe regen en onweer buien. Ondanks dat lopen we nog wel in de korte broek want het blijft overdag rond de 22 graden. Afgelopen weekend kwamen er 3 Nederlandse Boten binnen. Famous Goose met Nanning en Miranda, zij hebben een Catamaran. Rob, een solo zeiler, kwam aan met de Amazone een 41 voet Rival. Ook met hun Rival kwam de Mermaid met Gerard en Jos aan. Het weerzien met hen was erg leuk. Samen met hen hebben we bij Tom en Ans ’s avonds geborreld en onze wetenswaardigheden over het zeilen in de Middellandse Zee besproken. We zijn goed vertegenwoordigd met de Nederlanders in de haven, het viel de Engelse overwinteraars op.

Op een regenachtige dag zijn we naar Palazzo Parisio gegaan in Naxxar. Onder leiding van een gids kregen we een rondleiding door dit schitterende huis. Het wordt wel genoemd een mini Versailles. De mooi Italiaans ontworpen tuin was leuk om door te wandelen. Het huis werd in 1733 gebouwd door de Portugese Grootmeester Manoel de Vilhena. Deze bestuurde het eiland onder de Johannieters. In 1898 kocht een Italiaanse bankier en filantroop, Markies Guiseppe Scicluna, het huis en richtte het met passie opnieuw in. De prachtige trap met Carara marmeren leuning, de mooie galerij met harnassen, de muziek kamer, bibliotheek en balzaal, zijn een lust voor het oog. De muren zijn grotendeels beschilderd. Het huis is nog steeds familie bezit. Christiane Ramsay Scicluna, Barones van Tabria, is verantwoordelijk voor de dagelijkse gang van zaken en restauraties. Zij wordt bij gestaan door haar dochter Justine.

Binnenkort gaan we voor enkele weken naar Nederland. Begin december zijn we dan weer terug op de boot en vervolgen we onze verhalen.

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 20 foto's

Terug