Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 21-08-2008
Verslag 31 SiciliŽ Trapani augustus 2008

Op 4 augustus hebben we Cagliari verlaten en zijn we samen met de Swalker naar de baai van Carbonara gegaan. Met een 2 á 3 bf de 19 mile geheel gezeild. We hebben er 5 uur over gedaan. De westkant van de baai ligt er erg verlaten bij. Je zag alleen een groep geiten over het land trekken. De volgende dag meldde de Swalker dat ze rond kaap Carbonara gingen naar een verderop gelegen baai. Meindert en Tineke gaan verder naar het noorden en zijn van plan om in Rome te overwinteren. Wij besloten nog een dag te blijven, wat te wandelen aan land en van hieruit over te steken naar Sicilië. We krijgen daar familie bezoek. Voordat deze komen willen we en aantal dingen gaan bekijken. Wij hopen op de terug weg de rest van Sardinië te bekijken, want het noorden blijkt ook erg mooi te zijn.

 

Het weerbericht gaf aan dat er een NW 4 bf zou staan en dat was een gunstige wind om de oversteek te doen. We zijn op 6 augustus om 07.00uur vertrokken. Geen wind te bekennen en de zee erg rustig. De NW 4 bf is de hele trip NW 1 à 2 bf geweest. We zijn op 7 augustus in Trapani op Sicilië aangekomen en hebben over de 158 mile al motorzeilend 29 uur gedaan. De trip was erg warm. Overdag in de schaduw 30 graden en ’s nachts koelde het niet verder af dan 24 graden. We zien onderweg meestal wel dolfijnen. Deze keer was het een groep kleine dolfijnen, Euphrosyne Dolfijnen, die om de boot speelde. Bij aankomst in Trapani zagen we wat vrije (gratis) boeien in de buitenhaven waar we er één van oppikte, de boot opruimde en een poosje gingen slapen.



’s Avonds hoorden we een knal. Wat bleek, op 100 meter bij ons vandaan miste een ferry de ingang en knalde op de pier. Binnen een kwartier voeren de politie en hulpverleners naar de boot om de passagiers er af te halen en naar de wachtende de ambulances te brengen. De hulpverlening duurde tot laat in de nacht.  



Wij zijn erg nieuwsgierig naar Sicilië. Over het grootste eiland van de Middellandse Zee gaan de slechtste verhalen. Sicilië is de thuisbasis van de maffia, is heet, ruig en erg armoedig. Het zijn de fabels van toeristen die er ooit waren en niet willen dat andere toeristen ook naar het eiland komen. Je kunt hier exclusief genieten van de geweldige gastvrijheid, het lekkere eten en de bijzondere cultuurgeschiedenis. Het spoor van de geschiedenis kan vele duizenden jaar terug worden gevolgd. Over het eiland hebben diverse volken geheerst: de Grieken, de Romeinen, de Byzantynen, de Arabieren, de Normandiërs en de Spanjaarden. Op 11 mei 1860 landde Garibaldi met zijn leger, van 1000 man, op het eiland om dit te bevrijden.



Wij zijn de volgende dag met de bijboot naar de kant gegaan om een indruk te krijgen van Trapani. Bij het toeristen bureau kregen we van de behulpzame man achter de balie veel informatie. We zagen dat er veel te zien zou zijn in het stadje en ook in de omgeving. We informeerde bij de nieuwe haven en de werf aan het einde van de kade naar een plek. De goedkoopste was 70,- Euro per dag. Wij zagen wat boten aan de kade liggen waar nog open plaatsen waren. Deze bleken niets te kosten, dus de keus was snel gemaakt en we verkasten van de boei naar de kade.



Trapani is een oude stad gelegen op een landtong. Vanaf de 13e eeuw heeft het een rol gespeeld in de geschiedenis van Middellandse Zee. Vissers, zeelui en rijke kooplieden vestigde zich hier. De palazzo`s, de meest worden gerestaureerd, de kathedraal en kerken zijn grotendeels bewaard gebleven. De gebouwen hebben verschillende stijlen zoals barok, gotisch en uit de renaissance. Achter de haven liggen de zout panne waar nog steeds zout word gewonnen. De haven is e.a. levendigheid met scheepvaartverkeer vanaf de eilanden en het vaste land. De oude wijken met de smalle straatjes zijn erg bezienswaardig. Ook de brede winkelstraten met prachtige winkels zijn een bezoek waard. In de kleine juweliers winkels worden veel sieraden van bloedkoraal aangeboden. Dit koraal was te vinden tussen Trapani en de Egadi eilanden. Nu het verdwenen is komt het meeste koraal om te bewerken uit Japan. Aan de noord kant liggen de stranden. Voor de boodschappen zijn er veel kleine winkeltjes waar je terecht kunt voor de lekkerste etenswaren. Al met al een stadje om een poosje te blijven.



Aan de kade waar we liggen komen zeilboten uit verschillende landen. Wel veel Fransen maar ook  uit Nederland, Nieuw Zeeland en Canada. De Aisling met Rick en Bonny uit Halifax in Canada hadden we ook al een keer gezien in Cagliari. Zij kwamen naast ons liggen want de kade was op dat moment vol. Zij hadden water nodig. Wat blijkt dat is hier heel schaars en nauwelijks te krijgen. Er moest een tankauto besteld worden die water kwam brengen. Dit water is niet drinkbaar, alleen geschikt voor wassen en koken. De kosten bedroegen 20,- Euro voor 300 liter. Er is wel nog te onderhandelen over de prijs. Wij werden door een aardige Italiaan die Engels sprak op de hoogte gebracht dat het water niet drinkbaar was. De man van de tankauto had het niet gemeld ervan uitgaande dat we dat wisten. Wij hadden nog geen water nodig en zijn dus erg zuinig met het water. In de pilot staat bij de haven een afbeelding van een tankstation en een waterkraan. Je kunt waarschijnlijk niet overal, bij de vermelde havens, water tappen uit de kraan. De Italianen die langs lopen maken regelmatig een praatje in het Engels met ons. Wij vinden ze behulpzaam en aardig. Heel anders in ieder geval dan de Spanjaarden.



Vanaf de haven kun je de berg San Giuliano zien liggen met bovenop het oude stadje Erice. In dit stadje hebben de Grieken, Carthagers en de Normannen geheerst. Wij zijn met de bus naar boven gegaan en hebben er één uur overgedaan. De weg vol haarspeldbochten gaf een schitterend uitzicht over Sicilië, de zee en de Egadi eilanden. Het bewoonde stadje is haast geheel gerestaureerd. De vele kerken, de kathedraal, de toren, het kasteel en het museum zijn een bezoek waard. De San Martino kerk heeft prachtige schilderingen aan het plafond. Het Venus kasteel is alleen van de buitenkant te zien. Wij hebben de Torre di Re Frederico beklommen. Het uitzicht vandaar over de omgeving is geweldig. De wassen beelden in de kerken zijn gerestaureerd en je kunt op foto materiaal zien hoe dit in zijn werk is gegaan. De wandeling door de straatjes was niet te warm, er waaide een aardige wind op die hoogte. Wij zijn met de kabelbaan, in een kwartiertje, naar Trapani terug gegaan. Beneden zijn we naar een hoofdstraat gelopen en hebben daar de stadsbus terug naar de haven genomen.



We zijn de was naar de wasserette gaan brengen. Dat was nog zoeken omdat het water schaars is, je hebt wel drycleaning. Toch nog een wasserij gevonden. Verder boodschappen gedaan, Trapani verder verkent en we hebben Rick en Bonny voor een drankje aan boord gehad. Zij brengen de boot voor de winter naar Tunesië en gaan dan naar huis. We gaan nog op zoek naar een autoverhuur om de omgeving te bekijken. Volgende keer hier meer over.

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 28 foto's

Terug