Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 31-03-2012
Verslag 94 Agios Nikolaos maart 2012

De afgelopen tijd hebben we Agios Nikolaos en omgeving verkend. We zijn een gedeelte van de Ruïne Walk met Geert en Ine gaan lopen. De omgeving van de haven is erg leuk. Je kunt fijn wandelen naar het natuurreservaat. De straatjes omhoog lopen is goed voor de conditie en er is altijd wel ergens een kerkje te vinden. We bekijken deze meestal en rusten er wat uit voor we weer verder wandelen.

Onze overburen aan de steiger, Alan en Ann van de Sula Mac, zijn Schotten. Zij organiseerden in de Yacht Club een Burns Supper. Burns Supper is het jaarlijkse diner dat gegeven wordt ter ere van het leven en de poëzie van de Schotse dichter Robert Burns. Er wordt gegeten, gedanst en er worden gedichten en leuke verhalen door de mannen en vrouwen voorgedragen. Deze voordrachten zijn op ludieke wijzen gemaakt om de mannen en vrouwen in een vrolijk daglicht te zetten. Een aantal mensen uit de haven, waar onder ikzelf, hebben gekookt voor de gemeenschap. Traditioneel wordt er aardappelpuree en knolraap gekookt. Daarbij een stukje van de Haggis. Dit is een schapenmaag gevuld met hart, lever, niervet en havermout. Paul, de kok onder de zeilers, heeft de Haggis gemaakt. Het Sloveense meisje Ziua bracht de Haggis op een traditionele wijze binnen om hem aan een ieder te tonen. Onder een toespraak van Alan werd de Haggis later met een groot mes aangesneden. Wij hadden niet gedacht ervan te eten maar hebben een stuk geproefd (de inhoud van de schapenmaag werd ook apart gemaakt) en het smaakte heerlijk. Verder werd er gezongen en gedanst. Alan en Ann leerde ons de Schotse dansen uit te voeren. De muziekclub bracht Schotse liederen ten gehore. Een bekend lied dat Robert Burns gemaakt heeft is “Auld Lang Syne” de melodie is bij ons bekend als “Wij houden van Oranje”. Een heel leuke avond.

Dan hadden wij met zijn allen nog een etentje in restaurant Ela. Dit noemden ze de Tony avond. Aanleiding de verjaardagviering van de vier Anthony’s in de haven omdat zij vernoemd zijn naar de Heilige Antonius die op Kreta  vereerd wordt. Het waren Tony van de Little Roundtop, Tony van de Lord Anthony, Tony van de Ottoland II en Tony van de Argosea. Nadat we Tony en Gerda van de Ottoland II naar het vliegveld gebracht hadden, zij gingen een paar dagen naar Santorini en verder naar Nederland, hadden we een auto en brachten een bezoek aan het bijzondere Arkadi klooster.

Het historische klooster is voor altijd het symbool van vrijheidsliefde van het Kretenzer volk. De ligging op een klein plateau op 500m hoogte aan de oost kant van het Psiloristis (de berg Ida) gebergte is magnifiek. De weg er heen, 22 km vanaf Rethymnon, voert door leuke dorpjes, valleien en olijfboomgaarden. Vanaf het Venetiaanse dorpje Amnatos heb je een prachtig panorama, westelijk het bergmassief van Vrisina, noordoost de vlakte van Rethymnon tot de zee en zuidelijk het Arkadi klooster. Het klooster beschikte in haar bloeitijd over een rijke bibliotheek waar systematisch kopieën van antieke Griekse handschriften werden gemaakt. Deze werden echter in 1845 vernietigd door de Turken. Later diende het klooster als vluchtplaats voor mannen, vrouwen en kinderen tegen de Turkse overheersing.

In 1866 kwam men in opstand tegen de oprukkende Turken onder leiding van Pasja Moustafa. Toen de 325 gewapende strijders inzagen dat het klooster niet te redden was, verzamelden men zich in het kruitmagazijn en lieten het in de lucht vliegen. Ze maaiden nog zoveel mogelijk Turken neer totdat ook de laatste Kretenzer gesneuveld of gevangen genomen was. Helden in het klooster waren o.a. Ioannis Dimakopoulos onderluitenant, Konstandinos Giaboudakis strijder, Abt Chatzi Gabriël Marinakis en Charikleia Daskali. Het is niet precies bekend hoe oud het klooster is, wel is dat bekend van de kloosterkerk deze is van 1587. De architectuur van het klooster bestaat uit: de Westelijke poort en de Claustra (zuilengang met cellen), de Oostelijke ingang, de Kloosterkerk, het Rectorium (eetzaal), het Kruithuis, het Gastenverblijf, het Heroon (heiligdom met gebeenten van de helden), de Stallen, het Wijngaardhuisje, de Brug en de Bron. Deze laatste twee waren moeilijk te vinden n.l. een aantal km voordat je klooster nadert.

Aan de linkerkant van de verwijst er een houten wegwijzer naar die je gemakkelijk over het hoofd ziet. Ondanks verwoestingen en brand is het klooster gedeeltelijk herbouwd na 1866 en er is veel bewaard gebleven. In het museum staat een verzameling van Byzantijnse iconen, kerkvoorwerpen, wapens en kostbare klooster aandenken. Alles erg mooi om te zien, wij vonden historie van het klooster indrukwekkend. Na de bezichtiging richting Rethymnon waar we alleen bij de haven wat gewandeld hebben en ergens wat hebben gegeten. Het weer was met diverse regenbuien niet zo leuk om daar de dag verder door te brengen.

Volgende maand een nieuw verslag, dit vanuit Nederland waar we een paar weken verblijven voor een familie reünie.

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 36 foto's

Terug