Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 01-02-2012
Verslag 92 Agios Nikolaos januari 2012

Dit is het verslag van januari 2012. Na alle feestdagen in december en het vertrek van onze dochter hebben we wat rust gehouden. Niet omdat we geen zin hadden om wat te gaan zien maar om de boot in de gaten te houden. De afgelopen weken hebben we erg veel wind gehad, met o.a. windstoten van 9bf, en veel regen. De temperatuur viel mee zo 15gr niet echt koud maar met de nattigheid voelde het kouder. We vermaken ons wel door bij elkaar op de borrel te gaan of te eten. Veel mensen die de feestdagen bij hun familie doorgebracht hebben komen nu weer terug naar hun boot. Er worden nog steeds in de Yacht Club sociale bijeenkomsten gehouden waar we elkaar ontmoeten. Ook hebben we op Lady’s Day, georganiseerd door Tessa van de Sons Promise, geluncht in een Grieks restaurant. Erg leuk met de vrouwen uit de haven en we hebben heerlijk gegeten en gedronken. Van Kreta hebben we al heel wat gezien. Een erg mooi eiland met een prachtige natuur en berglandschap. In de zomer toeristisch in de kust plaatsen die nu, in de winter, rustig zijn en zien we de dorpjes met het authentieke Griekse leven.

We zijn natuurlijk naar Heraklion geweest. Deze grote hoofdstad van Kreta bestaat uit twee gedeelten, de oude ommuurde stad en daarbuiten de nieuwe stad. Wij hebben een wandeling gemaakt door de oude stad. De auto hebben we in een bewaakte parkeergarage achtergelaten, want in zo’n grote stad met rond de 150.000 inwoners weet je nooit of het niet onveilig is. De stad is bestuurd geweest door verschillende volken. De Romeinse jaren, de Byzantijnse periode, de Spaanse Saracenen, de Venetianen en de Arabische overheersing hebben allen iets in de stad achtergelaten. Tijdens de Venetiaanse bezetting, in 1206, konden deze de vrije geest van het Kretenzer volk niet onderdrukken. Doordat de Kretenzer in aanraking kwamen met de Italiaanse renaissance geest heeft het Kreta rijker gemaakt op cultureel gebied. De letterkunde en de schilderkunst bloeide op. Ook een geestelijke beweging op het gebied van religie en onderwijs bloeide op. Aan deze ontwikkeling kwam een einde door de inval van de Turken. Deze bezetten Chandakos, zoals Heraklion toen heette, in 1669 na een heroïsche verdediging die 21 jaar duurde. Vandaag de dag is Heraklion een moderne stad met handel, industrie en toeristische activiteiten. Het is de zetel van het aartsbisdom van Kreta.

Wij zijn onze wandeling begonnen bij de Venetiaanse haven die naast de grote handels haven ligt. In de oude haven liggen de vissersbootjes en ziet men ook een steiger voor plezier boten. Aan de ingang van de haven ligt het indrukwekkende Venetiaanse fort met de Turkse naam Koule. Het fort bestaat uit twee verdiepingen. De begane grond werd verlicht door grote licht invallen van het koepeldak. Door dikke muren is het in 26 appartementen verdeeld. Tijdens de Turkse bezetting werden er opstandelingen gevangen gehouden en gemarteld. Het fort werd ook in de 2e wereldoorlog gebruikt. Wij zijn door de 25e Augustus (Avgoustou) straat gewandeld die genoemd is naar de moord op Kretenzers en Engelsen die in 1898 daar gemarteld en vermoord werden door de Turken. De straat bestaat uit mooie gebouwen met winkels, banken en kerken. In de kerk Ag. Titos wordt in een schrijn de schedel van de Heilige Titus, de leerling van Paulus, bewaard. Naast de kerk staat de gerestaureerde Venetiaanse Loggia dat vroeger het centrum was voor bijeenkomsten en vertier voor de adellijke Venetiaanse leenheren. De Loggia werd in 1626 gebouwd door Francesco Morozini.

In het huizenblok verderop staat de kerk Ag. Markos uit 1239. Markos was de beschermheilige van de Venetianen. Na veel schade van diverse aardbevingen is de kerk steeds hersteld. De kerk was drieschepig, in basiliek-stijl met een houten dak, het middenschip was hoger in navolging van de Italiaanse bouwstijl. De zuilen zijn van de Grieks-Romeinse gedenktekens uit Knossos. Tijdens de Venetokratie werd de kerk een moskee. In 1956 werd de kerk hersteld in zijn oude vorm en sindsdien gebruikt als ruimte voor lezingen en expositie. Tegenover de kerk ligt het E Venizelou plein met rondom leuke cafeetjes, restaurants en winkels. Op het plein de prachtige Morozini fontein die versierd is met voorstellingen uit de mythologie, dolfijnen en andere zeedieren, schelpen en zeegoden etc. De feestelijke onthulling van de fontein vond plaats op 25 april 1628. De vier 14e eeuwse leeuwen die de fontein dragen zijn afkomstig van een vroegere fontein. Via kleine straatjes kwamen we terecht op het plein Agias Ekaterini (Catharina). Op dit plein 3 prachtige kerken. De Ag. Ekaterini kerk uit 16e eeuw, de kleine Ag. Mina met het rijke interieur en de 19e eeuwse kathedraal van Heraklion. Zowel de kleine kerk als de kathedraal konden we vrij bezichtigen.

Vanaf de kathedraal zijn we naar de Ódos 1866 straat gelopen. Aan het begin van deze straat een bijzonder restaurantje in een Turks gebouwtje. Dit was vroeger een fontein. Achter het restaurantje, verscholen op het plein Kornárou, de 16e eeuwse Bembo fontein met het Romeinse beeld zonder hoofd. De fontein werd in 1588 gebouwd door Giuanne Bembo. De 1866 straat is een erg leuke straat met kraampjes en eetstalletjes. Wij gingen op zoek naar een Griekse specialiteit, bougátsa een kaas gevuld gebakje. Wij vonden het in een koffie restaurantje en vonden het lekker, alhoewel het niet erg naar kaas smaakte. Na de koffie door de Evans straat naar de stadsmuren die rond de oude stad staan. De Venetiaanse muren kun je bewandelen en zijn 4 km lang met mooi uitzicht over Heraklion. Wij gingen naar het hoogste punt, het Promachón Martinéngo. Daar is de begraafplaats van de Kretenzische denker en romanschrijver Niko Kazantzakis. Op de indrukwekkende steen staat kort en bondig zijn eigen woorden “Ik hoop niets. Ik vrees niets. Ik ben vrij”. Zijn bekendste werk bij ons is o.a. Zorba de Griek. Na bezichtiging van het graf terug naar de boot.

Op een bewolkte dag een rit gemaakt naar de zuidkust van Kreta. Route langs Kalochorio en Istro naar Ierapetra vandaar door het Lasithi gebergte terug via Bramiana, Kalamafka, Prina, Agios Nikolaos. De rit naar Ierapetra gaat over het smalste punt van Kreta. We reden door een vlak landschap tussen twee bergketens door met veel olijfgaarden en dichterbij Ierapetra veel industrie. Ierapetra is de grootste stad aan de zuidkust en ligt aan de Libische Zee. Wij hebben de auto geparkeerd bij de haven en een flinke wandeling gemaakt. Een mooie stad met een strand, een promenade met restaurantjes en discotheken, een museum, de resten van een Venetiaans fort bij de haven en een Turkse moskee. Wij konden rond het fort wandelen en zagen de vissersbootjes binnenkomen. De vis werd gelijk schoongemaakt en verhandeld aan de kade. De Turkse moskee raakt wat in verval.

Na de wandeling zijn we door een gebied gereden met veel kassen waar groente en fruit geteeld wordt. Ons doel was Bramiana, maar voordat wij de route gevonden hadden waren we een aantal keer verkeerd gereden. Door het ontbreken van wegwijzers was het even zoeken voordat we de goede richting te pakken hadden. We zijn gestopt bij het info centrum van het Bramiana Reservoir om over het prachtige meer te kijken. Het meer voorziet het water voor de kassen in het  gebied. Het reservoir is tevens een gebied waar veel vogels te zien zijn. Er leven uilen, arenden, eenden, reigers etc. Er komt een kleine waterval in het meer uit. Vanaf het meer reden we over een slingerweg de bergen in naar Kalamafka dat op een hoogte ligt van 950m. Helaas kwam er steeds meer bewolking wat wij erg jammer vonden. In Kalamafka heb je n.l. een uitzichtpunt waarvandaan je zowel de Middellandse Zee als ook de Libische Zee kunt zien. Wij konden dat wel zien maar om foto’s maken was het wat aan de donkere kant. Ondanks het sombere weer in de bergen erg genoten van het ruige landschap. Vanaf het uitzichtpunt zijn we via Prina en Kalo Chorio weer terug gereden naar de boot.

Het vervolg van onze uitstapjes op het mooie Kreta lezen jullie volgende maand.

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 32 foto's

Terug