Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 01-01-2012
Verslag 91 Agios Nikolaos december 2011

Dit verslag gaat over de maand december. Heel wat te vertellen want we beleven het haven leven als levendig met veel te doen. Het weer is tot nog toe fantastisch. Op de dag zo rond 18 á 20 gr. ’s Nachts en ‘s morgen echter rond 10gr zodat dan wel het elektrische kacheltje een paar uur brand. We zijn naar interessante bijeenkomsten geweest van andere zeilers die voorlichting gaven van routes die zij gevaren hebben. Op zondag is er nog steeds een bbq waar wij niet altijd heen gaan. De tijd is gewijzigd van 17.00 naar 13.00 uur en wij vinden dat te vroeg om te eten. De rede van tijd wijziging is dat de temperatuur warmer is omstreeks het middag uur. Inmiddels is de bbq die door de gemeente op het haventerrein geplaatst is ook gereed gekomen.

Op 3 december maakten we een wandeling naar het oude Byzantijnse kerkje Agios Nikolaos gelegen op het schiereiland. Vanaf de haven lopen we er heen en terug zo 2 ½ uur over.  Haast alles over een vlakke weg rond de haven en baaien van het stadje. Wij troffen het net dat het kerkje, gebouwd tussen de 7e en 9e eeuw, open was en binnen konden kijken naar de oude fresco’s uit de 8e, 10e en de 11e eeuw. Men was, ter ere van de naamdag van St. Nikolaas, het pleintje er voor aan het  versieren en voor te bereiden op een kerkdienst d.m.v. een microfoon installatie te plaatsen. Het uitzicht op de St. Nikolaos baai was erg mooi. Als je alle kerkjes en kapelletjes in Agios Nikolaos zou willen bezoeken ben je een tijdje bezig, wij telden er op de kaart 14. Het kerkje dat wij bezocht hebben en de Panagia Vrefotrophos uit de 12e eeuw, die in het centrum staat, zijn de oudste.

Op 5 en 6 december werd feest gevierd in het stadje dat de naam van de patroonheilige Nikolaos draagt. Er werd een dienst gehouden in het Byzantijnse kerkje Agios Nikolaos en er werd een processie gelopen. Op 6 december werd er door kinderen cadeautjes gemaakt en gehangen in een grote kerstboom. Er klonk over het meer kerstmuziek in een moderne uitvoering. Van meer traditionele kerstliederen hebben we genoten in het Hermes Hotel. Wij zijn daar met de zeilers gemeenschap en de lokale bevolking getrakteerd op kerstliederen in diverse talen gezongen door The Rainbow Choir. Dit internationale koor bestond uit vrijwilligers uit de haven aangevuld met enkele lokale mensen. Bij aankomst in het hotel kregen we glühwein en heerlijke patisserie producten. De avond was een succes door de goed gezongen liederen.

Op 11 december kwam onze dochter bij ons op vakantie. Eerst een paar dagen relaxen en dan eropuit om het mooie Kreta te ontdekken. Wij hebben een route gereden ten westen van Agios Nicolaos t.w. Agios Nikolaos – Elounda – Spinalonga – Plaka - Milatos. Langs de kustweg, met een mooi uitzicht over de Mirabello baai, naar Elounda. We zijn de dam over gereden naar het schiereilandje Kolokitha. Over de oude brug gezocht naar de verzonken resten van de stad Oulos. We hebben niet veel kunnen onderscheiden in het water wel wat muurtjes. Bij het kanaaltje, nabij het bruggetje, staan wat oude windmolens. Achter het restaurantje liggen de resten van een Christelijke Kerk waarvan de mozaïek vloer nog duidelijk te zien is. Ook zijn we naar twee kerkjes gewandeld de Agia Lucas en de Agia Fokas. Hierna naar het pittoreske plaatsje Plaka. Dit heeft wat traditionele Kretenzer huisjes en een goed visrestaurant. Het kleine haventje wordt in het hoogseizoen gebruikt door vissers en toeristenboten die naar het tegenover gelegen eiland Spinalonga gaan. Zowel in Elounda als in Plaka gingen er geen boten naar het eiland. Wel schijnen er in het winterseizoen tijdens het weekeind boten heen gaan. Na een wandeling zijn we de heuvels in gereden. Door een prachtig heuvelachtig gebied langs pittoreske dorpjes. Bij Fourni zijn we een plateau opgereden naar het klooster Areti. Het klooster ligt op een hoogte van 530m en is omgeven door cypressen, amandel- en olijfbomen. Het klooster is gesticht in de 16e eeuw en gewijd aan Agia Triada (Heilige Eenheid). Wij konden er vrij rondwandelen en de mooie kerkjes bewonderen. Het was echter verboden de cellen van de monniken te betreden.  Na de bezichtiging ging de weg dalend richting Neapolis. Vandaar weer de heuvels in naar Milatos. Vanaf Milatos kun je een wandeling van ruim 1 uur heuvelopwaarts lopen naar  een grot. Deze grot werd in 1823 door 2000 Grieken, mannen- vrouwen en kinderen, gebruikt om te schuilen voor de Turken die Kreta binnen waren gevallen. Helaas vonden de Ottomanen de vluchtelingen en moorden ze allemaal uit. In de grot is een kerkje gebouwd waar je de overledenen kunt herdenken, erg bijzonder allemaal. Hierna hebben we nog wat rondgekeken in het kleine vissersplaatsje Sissi waarna we terugkeerden naar de boot.

Onze volgende route ging naar een ander gedeelte van Kreta t.w. Agios Nikolaos -  Neapolis – Hoogvlakte van Lassithi – Dikitio Andro. Heel mooie tocht de bergen in. We reden door een berg gebied met veel bochten. We hebben dan ook regelmatig gestopt om wat te rusten en van het uitzicht te genieten. Op het Dikiti gebergte zagen we sneeuw op de toppen. Op een hoogte van 1100 meter zijn we bij een uitkijkpunt gestopt om over de Lassithi vlakte uit te kijken. Deze hoogvlakte ligt op 850m hoogte en is omgeven door bergketens. De hoogvlakte lijkt op een eindeloze tuin waar duizenden windmolens staan die in de zomer het water omhoog pompen om de vlakte te bevloeien. De windmolens hadden helaas geen zeilen op de wieken zodat voor ons het gezicht op de molens wat kaal overkwam. Ondanks dat was het een bijzonder gebied waar we omheen reden. Onderweg bij het dorp Mesa Lassithi het klooster Kroustallinas bekeken. Het klooster is gebouwd op een rots rond 1540. Het was erg vervallen en niet erg interessant om te bekijken. In het plaatsje Agios Georgios hebben we wat gedronken waarna we heuvel opwaarts reden naar een beroemde grot in het plaatsje Psychro.

De Dikiti Andro grot bevindt zich op een hoogte van 1025m. Vanaf de parkeerplaats en flinke klim van een klein halfuurtje over een soort geitenpad naar de grot. Volgens de overleving is in deze grot de god Dias (Zeus) geboren. Hier kreeg Rhea haar zoon en liet hem achter onder de hoede van Kouritis om hem voor Kronos vraatzucht te bewaren. Ook kwam Minos hier om zijn vader Dias te ontmoeten die hem onderwees in zijn wijze wetgeving. Het daglicht bereikt niet de grot van binnen, de verlichting laat je een rijk decor zien van stalactieten. Deze spiegelen zicht in de onderaardse vijver en wordt het orakel van Zeus (Mandia tou Dias) genoemd. Uit archeologische vondsten blijkt dat het een vereringplaats geweest moet zijn sinds de midden – Minoïsche periode tot aan de Archaïsche tijd. De stalactieten werden ook vereerd door pelgrims wat blijkt uit de wijgeschenken die gevonden zijn tussen de kegels. Vanaf Psychro rijd je langs diverse plaatsjes die je kunt bezoeken met bezienswaardig heden. Van bergdorpjes met ruïne resten uit de Minoische tijd, kloosters en grotten op de bergflanken. Te veel om op één dag allemaal te bekijken. We zien onderweg veel vogels (o.a. gieren), ook veel kruiden en bloemen. Ondanks dat het winter is groeit en bloeit er veel op Kreta erg leuk om te zien.

De volgende route die we reden was Agios Nikolaos – Sitia – Klooster Toplou – Vai. De route volgt de noord oostelijke kant van het Lassithi district. Een intensieve rit over kronkelige bergwegen. De eerste stop was in het dorpje Kavousi dat ligt in een mooi vallei met de meest rijke olijfbomen van het eiland. Op zoek naar het middeleeuwse kerkje dat er te zien zou zijn op het dorpsplein, helaas niet gevonden. We hebben wel op onze wandeling twee kerken gezien, deze waren niet zo oud. De grote kerk was zelfs betrekkelijk nieuw, gebouwd in 1962. Vanaf Kavousi langs de steile berghelling van de berg Kapsa naar het einde van de Mirabello baai, vandaar een prachtig uitzicht. Verder naar het dorpje Sfaka om de dalende weg naar de zee te nemen. In het vissersdorpje Mochlos gewandeld en koffie gedronken. Wat een combinatie van schoonheid en rust van de zee met de ruigheid van de rotsen. Het eilandje tegenover het plaatsje herbergt een ruïne en een klein kerkje gewijd aan Agios Nikolaos. In de oudheid vormde het een schiereiland dat het vaste land verbond door twee oevers.

Vanaf Mochlos terug naar Sfaka om vandaar naar Sitia te rijden. Langs leuke traditionele dorpjes waar ook opgravingen en kerkjes met muurschilderingen te zien zijn. Wij wilden echter wat winkelen in Sitia de hoofdstad van het gelijknamig district en één van de mooiste steden van Kreta. Gebouwd in amfitheater vorm aan de golf van Didimou. In 1508 werd de stad verwoest door een aardbeving en geplunderd door piraten in 1538. In 1651 verlieten de inwoners de stad en vestigden zich in Liopetro. Het heeft bijna twee eeuwen opgehouden te bestaan tot 1869. De stad werd herbouwd in 1870 na ontwerp van Avni Pasja en daarom aanvankelijk door de Turken Avnië genoemd. Na het winkelen en de lunch zijn we via Palekastro naar Vaï gereden om het dadelpalmenbos en het mooie strand te zien. De schone en heldere zee bieden naast de exotische bomen een prachtig gezicht. Veel bezoekers uit de hele wereld komen de palmbomen hier bewonderen.

Op de terug weg hebben we, in de meest oostelijke hoek van Kreta gebouwd, het klooster Toplou bezocht. Het stamt uit de 17e eeuw terwijl het wandschilderingen uit de 14e eeuw heeft. Het in burchtvorm en opgetrokken uit kalkstenen klooster is van een afstand goed te zien. Op de binnenplaats staat een kleine kerk in basiliek stijl. De klokkentoren is in Venetiaanse stijl en 33m hoog. Het klooster behoorde tot één van de rijkste van Kreta. In het, helaas gesloten, museum kunnen iconen, zilveren- en  gouden miskelken en relikwieën van heiligen bewonderd worden. Op 26 september houdt het klooster naamfeest en komen er vele bedevaarders op bezoek om het grote feest bij te wonen.

Wij hebben kerstmis in de Yachtclub gevierd met 31 overwinteraars uit de haven. De dag voor kerstmis met een aantal mensen de kerstversiering aangebracht en de tafels gedekt. Een ieder maakte iets klaar voor de kerstdis. Dit werd door Paul (schijnt een goede kok te zijn) en vrijwilligers in schalen gedaan en opgediend. Het werd een Engelse aangelegenheid met kalkoen en plumpudding als toetje. Na het eten werd er door de muziekclub kerstliederen gezongen. Van de Sloveense Catamaran Sibia, die 3 kinderen aan boord hebben, werd door 2 kinderen een liedje op blokfluit en gitaar gepresenteerd, erg leuk. De Kerstman had voor iedereen een cadeautje. Na de kerst hebben we Astrid naar het vliegveld gebracht voor de thuis reis. Van onze andere trips volgt volgende maand een verslag.   

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 48 foto's

Terug