Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 15-08-2011
Verslag 88 Kreta augustus 2011

In de maand juli hebben we niet veel gevaren. Ook in de maand augustus wordt er weinig gevaren. De maanden zijn te warm en erg wisselvallig met de wind. Weinig wind of geen wind of soms veel als de meltemi waait. Wat hebben jullie nog te goed. Wij zijn op 16 juli van Symi naar de baai van Bozburun gegaan. We moesten water halen en dat kon daar bij het parkje bij het strand naast de haven. De 12nm naar Bozburun geheel op de motor gedaan. De temperatuur was 35gr erg warm maar aan boord goed uit te houden. We lagen goed een dag voor anker toen we bericht kregen dat Ine van de Anégada in het ziekenhuis lag (in het vorige verslag is hier alles over te lezen). Nu lagen we een goede dag bij Geert vandaan dus besloten we erheen te gaan om Ine te gaan bezoeken en onze hulp aan te bieden.

We zijn dus op 17 juli eerst voor een nachtje ankeren naar de baai van Arkyarlar gegaan. De 54nm met NW 2 tot 4bf zeilend en motorend afgelegd. De volgende dag 18 juli van Arkyarlar naar Gök Limani waar de Anégada voor anker lag. De 29nm geheel op de motor geen wind gehad. Bij het binnen varen van de Güllük Körfezi zagen we veel vis farms. Er werd volop gewerkt door vissersbootjes die we erbij zagen liggen. De baai Gök Limani ligt in de Asin Körfezi. De baai is erg rustig en wordt niet veel aangedaan door zeilers terwijl het er goed ankeren is in 5 tot 10m diepte. Het op hoogte gelegen vakantie park Horizon Sky heeft er een eigen steiger met een pont die 4x per dag naar het aan de overkant gelegen Güllük heen en weer ging. Geert die hulp van het vakantie park had gekregen, kon vrij van de pont gebruik maken om naar Güllük te gaan en daar de bus te nemen naar Milas waar Ine in het ziekenhuis lag.

De dag dat zij geopereerd werd zijn we mee gegaan naar Milas en hebben we wat in de stad rond gelopen. Erg warm op de meter zagen we 45gr. Maar we kregen toch een aangename indruk van het levendige provincie stadje. In het stadje zelf en in de omgeving leuke bezienswaardigheden te bezoeken. Mooie Hongaarse huizen, een mausoleum, markten, de tombe van Hekatomnos en karavanserai liggen allen op loopafstand. In het Haci Ali Ağa Huis is een museum gevestigd met huiselijke Turkse voorwerpen uit de 19e eeuw. Op de 2e verdieping een tentoonstelling van Turhan Selçuk een bekende schrijver van stripboeken. Er zijn 5 heel oude moskeeën die het aanzien waard zijn. Ze zijn gebouwd tussen 1330 en 1750 en verkeren in goede staat. We moeten er nog een keer terug gaan als het niet te warm is om deze bezienswaardigheden te aanschouwen.

Intussen moest Geert na de operatie van Ine in het ziekenhuis blijven. Het is heel normaal in Turkije dat familie de verzorging gedeeltelijk na een operatie op zich neemt. Geert werd er een beetje door overvallen, wij zijn dit niet gewend in Nederland. De dag nadat Ine van intensive care afwas trok Geert bij haar in op de kamer en heeft haar een 4 tal dagen bijgestaan in het leren lopen, naar toilet te gaan etc. Hij was natuurlijk erg blij dat wij naar zijn boot omkeken en deze niet onbeheerd achter bleef. Toen Geert weer terug was zijn wij op een dag ankerop gegaan om water te gaan tanken in Asin Limani vroeger het oude dorpje Iassos. We lazen in de pilot dat daar de kade verlengd was, je kon op eigen anker tegen de kade liggen en er was elektrisch en water te krijgen. We kwamen er aan zagen wel dat de kade verlengd was maar nog niet gereed. Er was 1 waterkraan en 1 kast met elektrisch in gebruik bij een aantal boten. Men was nog volop bezig te bestraten en het aanleggen van voorzieningen. Toch vragen ze een vergoeding voor het liggen aan de kade, wij hebben niemand gezien dus geen indicatie kunnen krijgen wat de kosten dan zijn. We hebben een kleine wandeling gemaakt in het dorpje waar een kleine supermarkt, een visboer, kapper en 2 restaurantjes waren. Ook hoorden we dat er een bus naar Milas ging.

Na het water tanken weer terug gegaan naar de ankerplaats bij de Anégada. We zijn een aantal keer met de pont naar Güllük gegaan om de bus naar Milas te nemen en Ine te bezoeken. Güllük is een Turkse plaatsje met wat visserij en met toerisme in opkomst. Er is wel een kade waar wat lokale boten liggen en een klein haventje maar totaal ongeschikt voor zeilboten. Iedere middag als de wind gaat waaien staan er grote golven de haven binnen.

Er schijnen in Güllük nogal wat vissers verhalen de ronde te doen. Zo is op de kop van de haven een mooi standbeeld te zien van een dolfijn met een jongen, Hermias, op zijn rug. De legende gaat dat op een dag de mooiste jongen van Güllük ging zwemmen in de Egeďsche zee en niet meer terug kwam. De mensen in Güllük huilden en lokale vissers voeren uit om hem te vinden. Op een dag riep een lokale visser “Ik zag Hermias rijden op de rug van een dolfijn”. De mensen dachten dat de visser droomde en geloofden hem niet. Op een dag zagen ze een dode dolfijn aangespoeld op de kust met het mooiste kind buiten adem naast hem aan zijn zijde. De dolfijn zou niet toestaan dat de zee hem nam. Hij bracht hem aan land en stierf toen. De vriendschap tussen de dolfijn en Hermias is bijzonder. Het beeld bij de haven is gemaakt door verzameld geld van de mensen van Güllük en symboliseert “vriendschap”.

Het herstel van Ine ging voorspoedig. Toen we wisten dat zij het ziekenhuis mocht verlaten heeft Jaap met Geert de Anégada naar Asin Limani overgebracht. De boot lag daar aan de kade, voor Ine wel zo makkelijk om in de boot te komen en indien nodig vervoer naar het ziekenhuis bij de hand. Jaap werd door een lokale visser met de auto terug gebracht naar onze boot op de ankerplaats. Voor ons werd het tijd om te vertrekken.

Op 30 juli zijn we met weinig wind de 38nm naar Lakki gevaren op Leros. Fijn aan kade bij Lakki Marina gaan liggen met water, stroom, douchen en wasmachine. De eerste dagen gewassen, schoongemaakt en boodschappen gaan doen. Toen we langs de promenade richting winkels liepen werden we vanaf een terras aangeroepen. Wat een verrassing daar Greg en Katherine van de Sangaris, een Amel 44, te zien. Wij hebben hen een aantal keren in Sicilië ontmoet. Zij lagen in de baai voor anker waren net uit Kreta gekomen. Gezellig bij ons aan boord wat gedronken en gegeten en bijgepraat over Kreta en wat zij zoal gaan doen. Katherine gaat voor een aantal weken naar Florida om een zieke tante bij te staan en Greg gaat in noorden van Leros naar een werf waar de boot voor onderhoud en reparatie op de kant gaat. Het was leuk hen weer te zien.

Zo ook kregen we een sms van Fred en Gerda van de Pegasus. Zij lagen op Patmos en kwamen naar de zuid baai op Leros. Wij hebben elkaar nog in januari ontmoet met de Malta gangers reünie. Wij met de scooter naar Xerokambos waar zij aan een boei lagen. Fred ons opgehaald met de bijboot en we hebben een gezellige ochtend met elkaar door gebracht. Nu blaast de meltemi regelmatig en deze kwam er weer aan voor een paar dagen. Dus de Pegasus verkaste ook naar Lakki en ging aan de vrije kade liggen (geen faciliteiten) want er was nog een plek vrij. Over en weer bij elkaar gegeten, samen met Gerda gewinkeld en we zijn samen aan het strandje naast de haven gaan zwemmen. We hebben een leuke tijd gehad in Lakki met alle bekenden. Ik moet nog wel vertellen dat toen we aankwamen de havenmeester ons naar de port police stuurde voor een aankomst en vertrek stempel op het transsitlog. Kosten nihil omdat we de haven al betaalden. Lig je aan de gratis kade (stukje kade tussen de Coastgard en de vissers boot) dan heb je kans dat je ook bij de port police moet komen voor in en uit stempel. Je betaalt dan eenmalig 5 Euro. Er hingen ook bij de Marina allerlei brieven over niet je toilet gebruiken in de haven, hou de boel schoon etc. Allemaal wel wat strenger dan voorheen merkten we.

Op 9 augustus zagen we 2 dagen met wat rustiger weer, zo 4 á 5bf NW, richting Kreta. Wij besloten deze dagen te benutten om naar het zuiden af te zakken voordat daarna weer de meltemi ging blazen. Fred en Gerda wachten nog goed weer af want zij gingen noord. We besloten de 128nm in één keer te doen door een nacht door te varen. Wij gingen uit van 5nm per uur en dachten er ongeveer iets meer dan 24 uur over te doen. We ging dus op 9 augustus om 08.00uur op weg. Ons doel de Spina Longa Lagoon bij Elounda op Kreta. Net buiten de haven kon de motor uit en met 1 reef in het grootzeil en onze fok uit gingen we er als een speer vandoor. Met een 18 tot 20kn halve wind en golven mee gingen we met een snelheid van 8 en soms 9kn. We waren net langs het eiland Astipalaia toen de wind weg viel, half uur motor aan. Na het eiland gepasseerd weer wind nu west 15 á 18kn. Weer gingen we zo snel en zouden ‘s nachts om 03.00uur aankomen volgens de plotter. Dat wilden we niet dus zeilen geminderd door een 2e reef te zetten in het grootzeil en het voorzeil iets in te draaien. Uiteindelijk zijn we net toen het licht werd op 10 augustus om 6.30uur de baai binnen gelopen en naar de ankerplaats gevaren. Prachtig gezicht bij binnenkomst op het lepra eilandje Spinalonga en op het plaatsje Elounda aan de overkant van onze ankerplek.

We hebben de meltemi uitgezeten die een 4 dagen over ons heen waaide met 7 á 8bf. Op de ankerplek, we lagen in 6m water als een huis, kregen regelmatig valwinden van tussen 5 en 7bf wind over ons heen. Het was gelukkig aangenaam weer rond 27gr en we konden wat lezen, computeren, wifi ontvangen met de antenne van een hotel aan de overkant en we maakten de voorraden op. We lagen niet alleen, naast ons was een Duitse boot komen liggen, met hoe is het mogelijk, de naam Kiara.

Op 13 augustus zijn we voor het strand gaan liggen bij Elounda. Elounda is een toeristisch havenplaatsje met een 1500 inwoners. Het is vernoemd naar de verzonken stad Olous waar de resten bij het duiken nabij het schiereiland nog te zien zijn. Elounda is ook bekend van de BBC serie die in de jaren 70 werd uitgezonden  “Who pays the ferryman”(Wie betaalt de veerman). Vandaag de dag wordt het haventjes vooral gebruikt om toeristen naar het lepra eilandje Spinalonga te brengen. Wij hebben wat rondgekeken in het plaatsje met zijn mooie stranden, vele winkeltjes en restaurantjes. Ook zijn we in het plaatselijke kerkje geweest met zijn mooie muur schilderingen.

Van ons bezoek aan de voormalige lepra kolonie op het eilandje Spinalonga lezen jullie meer in het volgende verslag. We gaan binnenkort naar Agios Nicolaos waar we de boot in de nieuwe Marina voor de winter in orde gaan maken. Ons contract loopt daar vanaf 1 september

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 24 foto's

Terug