Hieronder kan het verslag gelezen worden:

Geplaatst op: 30-06-2011
Verslag 85 Selimiye juni 2011

In de marina D-Marin Didim in Altinkum zijn we 4 dagen gebleven. We hebben heerlijk gelegen in deze marina die van alle gemakken voorzien is. We hebben het heel leuk gehad met Arjen en Anne Marie Geerling (Zeebeer) en zijn samen met hen en de crew van de Zeewolf II naar de restanten van de Appollo Tempel in Didyma geweest. Het busje dat voor de haven stopt heeft ons daar gebracht voor een luttel bedrag van 1.50 lira (0.63 Eurocent). We waren verbaasd over de reusachtige afmetingen van de tempel. Deze is na Efeze en de tempel op Samos de grootste tempel uit de Griekse oudheid. Met een lengte van 120 meter en een breedte van 60 meter vonden wij de restanten indrukwekkend. 

Van de 122 oorspronkelijke zuilen stonden er nog 3 overeind met een hoogte van 20 meter. In de cella (het binnentempeltje) heeft ooit het beeld van Apollo gestaan. De laatste bloeitijd van de tempel was in de 1e en 2e eeuw. Een aantal aardbevingen in 265 n.C heeft een flinke schade aangericht. Wij hebben genoten van de restanten waarop veel afbeeldingen te zien waren en ook een mooi afbeelding van Medusa. In de tijd van de christelijke keizers van Rome werd de tempel gesloten en in de 5e eeuw liet keizer Theodosius II in het midden een basiliek bouwen, waaruit blijkt de heiligheid van deze plaats. In de 15e eeuw waren er nieuwe aardbevingen die verdere verwoesting aanbrachten. De staat waarin de tempel zich nu bevindt werd in de 18e eeuw door archeologen zo aangetroffen. Na het bezichtigen nog op zoek gegaan naar de resten van de Artemis tempel, deze was helaas gesloten. Na een drankje weer richting haven.

’s Avonds werden we uitgenodigd voor een drankje bij het zwembad van de haven. We maakten kennis met het haven personeel waarbij Sjoerd een bekende, uit het haven kantoor van Marmaris tegen kwam, zij werkte er sinds kort. Aansluitend hebben we met zijn allen gegeten in het restaurant grenzend aan het zwembad. We hebben ook gewinkeld in Altinkum en zijn langs de promenade gewandeld. Wel toeristisch maar hoofdzakelijk van Turkse afkomst. Er kwam een mooie Victoire 11.22 binnen genaamd Duchesse met een Nederlandse vlag. Kennis gemaakt met Karel en Maaike en zijn bij hen aan boord uitgenodigd. Op 15 juni afscheid genomen van Arjen en Anne Marie, zij gingen richting Marmaris om daar de boot voor een paar maanden achter te laten om naar Nederland te gaan.

Op 16 juni was het weer redelijk om naar het Griekse Kos te gaan. We hebben de 28nm geheel motorzeilend afgelegd. Bij aankomst in Kos Marina moesten we buiten wachten tot de pilot boot ons kwam ophalen en kregen we een plek aan de B steiger. We besloten om 4 dagen te blijven i.v.m. de wind die ging komen en moesten 98 Euro afrekenen incl. water en elektrisch. Met Greetje door Kos Stad gewandeld en uiteraard de Chinese winkels bezocht waar je van alles kunt kopen op gebied van mode, lingerie, schoenen etc. Ook hebben we weer een scooter gehuurd om in de omgeving te toeren en naar de supermarkten, die buiten het stadje liggen, te gaan. Over de haven kwam regelmatig een 5 en 6bf  wind. Wij hebben nogal wat huurboten (in de Marina een aantal charter bedrijven) zien binnen komen die de raarste capriolen maakten. Deze werden met behulp van de pilot boten altijd goed opgelost. Klasse voor de hulp aanwezig in deze haven.

Nog even dit. Jaap vist altijd onderweg. Tegenwoordig vangen we weinig tot niets, we denken dat de Middellandse zee zowat leeg gevist is. Je ziet ook nauwelijks vogels of maar een enkele keer dolfijnen in dit gebied. Dit duidt er al op dat er weinig tot geen vis zit. Afijn de vislijn hangt uit en opeens denken we beet te hebben. O horror een vogel in de vislijn, hij wilde er kennelijk onder door vliegen. Jaap haalt de lijn met vogel naar binnen, wordt aardig gepikt maar grijpt de vogel vast. Ik snel naar binnen voor de schaar. Knip, knip en de vogel is los en vliegt gelukkig weg. Het vissen voorlopig maar uitgesteld.

Over Kos, het eiland van Hippocrates de grondlegger van de geneeskunde, hebben we al eens geschreven over de bezienswaardig heden die we bezocht hebben. Het komt steeds meer voor dat we plaatsen bezoeken die we al eens eerder gezien hebben en het schrijven erover wordt dan moeilijker. Afijn Kos is populair bij de Nederlandse vakantieganger. Jaarlijks komen hier zo 50.000 Nederlanders. Vanwege de stranden is Kos ontdekt door de West-Europese jeugd en de horeca heeft daar op ingespeeld met veel disco’s zodat er een bruisend nachtleven is ontstaan. De Griekse allure die ze ooit had is daardoor verloren gegaan. Wij vinden Kos toch erg leuk met zijn levendigheid en leuk centrum in de stad.

Nu we aantal Griekse eilanden hebben bezocht werden we geconfronteerd met veel Goden en Helden uit de Griekse mythologie. We hebben ons er eens in verdiept wie dat dan wel waren. De meeste namen zijn ons wel bekend maar een korte uitleg wie het waren is misschien wel leuk om te weten. We zijn er wel achter dat de Romeinen aan de zelfde Goden een andere naam gaven b.v. Godin Artemis heet bij de Romeinen Diana en Poseidon noemt men Neptunus.

De Griekse Goden:

Zeus – De vader van goden en mensen, handhaver van de orde en god van de donder. Hij zetelt op de Olympos, de berg ten zuiden van Thessaloniki in Noord-Griekenland.

Hera- Zuster en echtgenote van Zeus, godin van huwelijk en huwelijkstrouw. Ze is trots van aard, jaloers en wraakzuchtig n.a.v. de vele buitenechtelijke avonturen van haar man.

Pallas Athene – Godin van kunsten, wetenschappen en wijsheid. Beschermgodin van de Griekse hoofdstad. Ze was één van de meest vereerde godinnen, symbool voor de beschaafde samenleving. Ook was zij de onoverwinnelijke godin die voorging in de rechtvaardige strijd en de grote helden als Herakles en Odysseus onder haar hoede had.

Apollo – God van de zang, het spel en de schone kunsten. Leider van de 9 Muzen, de godinnen van kunst en wetenschap. Werd met zijn zuster Artemis geboren op Délos, dat sindsdien een gewijde plek is.

Artemis – Godin van jacht, beschermster van de kuisheid. Komt ook voor als maangodin. Werd geboren op Délos en genoot grote verering.

Hermes – God van de handel, het verkeer, de wind, de list en de welsprekendheid. Bode der goden. Geleider van de schimmen naar de onderwereld.

Aphrodite – Godin van de liefde en de schoonheid. Haar zoon is Eros, de bekende liefdesgod.

Poseidon – God van de zee en de aardbevingen, bijgenaamd als ‘de aardschudder’. Alles wat met de zee te maken had, werd met hem in verband gebracht: scheepvaart, stormen, schipbreuken. Hij werd vooral vereerd op rotspunten en kapen.

Hades – God van de onderwereld.

Dionysus – God van de wijn en levenslust. Trok rond om de mensen bekend te maken met de wijnstok.

Dan zijn er nog een aantal halfgoden (helden) zoals Odysseus maar daar schrijf ik een volgend keer over. Wat we ook niet wisten dat op de Griekse eilanden de hoofdplaats (chora of hora) altijd gebouwd werden uit het zicht van zeeschepen. Dit omdat de eilanden al eeuwen te maken hadden met invallen van piraten.

Op 20 juni naar het Turkse vissersplaatsje Palamut. We hebben over de 24nm 5 uur gedaan. De wind was NW 2 tot 4bf en bij kaap Krio, ter hoogte van Knidos, werd het wat meer. De zeilen op en een halfuurtje gezeild toen de wind geheel wegviel. Het kleine haventje Palamut heeft een smalle ingang met in het midden een diepte van 3 meter. Aan beide zijde een kleine kade met water en elektrisch. Langs de promenade een houten steigertje met een aantal mooringlijnen. We hebben van de man die het havengeld kwam innen, 13,50 Euro p.d., begrepen dat aan de houten steiger vooral huurboten lagen. De haven heeft kristal helderwater je kon ieder zijn anker zo zien liggen. Het dorpje is niet groot met alleen een lange weg langs het strand. Redelijk wat restaurants, locale supermarktjes en groente winkel. Geen pinautomaat gezien. Bij de restaurantjes op het strand ligbedden en parasols te huur. Het toerisme bestaat voornamelijk uit de lokale bevolking. Het achterland is mooi groen met veel tuinbouw van o.a. amandelboomgaarden. Wij hebben wat gewandeld en lekker aan het strand gezwommen, erg relaxt hier. Van restaurant Adamik, waar we gegeten hebben, kregen we de wifi code. Ook bij dit restaurant de wc’s en douchen kunnen gebruiken. We zagen ook regelmatig bussen naar Datça vertrekken.

Het weer houden we iedere dag goed in de gaten want regelmatig blaast de meltemi nu. Als we zien dat die eraan komt, de wind is dan meestal 7 á 8bf, kijken we naar een plek waar je rustig kunt liggen. Op 23 juni wilden we naar Datça maar daar lig je met de meltemi niet erg rustig. Inmiddels hoorden we dat Anégada in de buurt lag. Wij zijn naar Keçibükü gegaan waar we Geert en Ine troffen. De 34nm die we aflegden was geheel zonder wind. De baai ligt goed beschut in de Hisaronu Golf en je kunt er goed ankeren. Wij zijn aan de steiger van Ersoy Restaurant gaan liggen. De Zeewolf II komt er al jaren en had van te voren een plek voor ons gereserveerd. Je ligt er aan een mooringlijn en er is water en elektrisch op de steiger. Ook zijn er wc’s, douchen en wifi van het restaurant. Wij hebben onze was bij het restaurant gegeven (keuze aan boord drogen of bij hen in de tuin) en deze werd opgevouwen weer terug gebracht, kosten 5 Euro. Je ligt aan de steiger gratis echter wel gaan eten in het restaurant. Nu is dit geen straf met temperaturen van 35 gr. en ook niet gezien wat de prijs betreft. Wij betaalden gemiddeld voor een maaltijd voor 2 personen (inclusief biertje of water) tussen 17 en 21 Euro.

Orhaniye is verdeeld in twee delen, de vallei van Keçibükü en het oorspronkelijke dorpje verder in de vallei. Wij vonden een ongerept stukje Turkije tijdens de wandeling door de vallei. Een wereld ver van het toerisme met een relaxte gemeenschap. Toch denken we dat er plannen liggen om de bestaande steigers uit te bouwen en ook wat meer pensions of hotels neer te zetten.

In de baai ligt een langgerekte zandbank waarover je kunt lopen. Aan het begin staat er een mooi beeldje van een meisje. De lokale legende, van drie eeuwen geleden, gaat over de dochter van de Koning van Baybassos. Het meisje wilde voor een ontmoeting met haar minnaar, een visser, de zee vullen met zand. Ze deed het zand in de zoom van haar rok om neer te strooien. Er was echter niet genoeg zand en zij verdronk. In het Turks betekent “meisje van zand” Kizkumu, de lokale bevolking benoemt dit gebied dikwijls met deze naam. I.v.m. de naderende storm in dit gebied zochten velen de beschutting van de baai op en werd het gezellig druk aan de steiger. Op een geven moment lagen we er met acht Nederlandse boten en we ontmoeten mensen die we al eerder gezien hadden. Leuk om te zien de Flyer met Herman en Hanneke, we hebben kennis met hen gemaakt op de Zeewolf II. De Flyer, eens winnaar in de Whitbread Race met Connie van Rietschoten aan het stuur, is omgebouwd als toerzeilboot.

Alle omringende steigers lagen op een gegeven vol en er werden boten weggestuurd die voor anker gingen. Ons dagelijkse brood haalden we bij het restaurant. We konden dit ook halen bij het 50 meter verderop gelegen kleine supermarkt. Deze hadden van alles, o.a. campinggas, echter geen groente. Deze kon je halen op de zaterdags markt bij het busstation een 10 minuten lopen bij ons vandaan. De dolmus bus ging regelmatig naar Marmaris een rit van een 45 minuten door een mooi landschap. Wij hebben leuk gelegen met lekkere maaltijden, relaxen, gewandeld en gezwommen.

Op 30 juni besloten naar het baaitje, 7nm, naast ons te gaan. We wilden weer eens gewoon zelf koken en zijn aan de gemeente steiger van Selimiye gaan liggen. Fijne steiger met mooringlijnen, elektrisch, water douche en wc. Dat alles voor 12,70 Eur p.d. We hebben wat gewandeld rond de baai en in het Turkse plaatsje. Wat toeristen winkels langs de promenade en verder in het dorpje slagers en supermarktjes voor de dagelijkse behoeft. Waar we hierna gaan beleven lezen jullie een volgende keer.   

Foto's bij dit verslag:
Bekijk alle 32 foto's

Terug